W nasadzeniach sezonowych liczy się szybkie przyjęcie się roślin, odporność na stres po posadzeniu oraz równomierny, estetyczny efekt na całej powierzchni kwietnika. Dlatego najlepsza jest rozsada krępa i wyrównana. "Krępa" oznacza zwarty, mocny pokrój (bez nadmiernie wydłużonych pędów), co zwykle ułatwia transport, sadzenie i zmniejsza ryzyko wylegania czy uszkodzeń. "Wyrównana" znaczy, że rośliny w partii mają podobną wysokość i podobny stopień rozwoju, dzięki czemu po posadzeniu tworzą jednolitą kompozycję.
Odpowiedź "wybujała i wyrównana" jest nieprawidłowa, bo wybujałość (nadmierne wydłużenie) świadczy o gorszej jakości rozsady: rośliny są delikatniejsze, łatwiej się łamią i mogą gorzej znosić warunki w terenie. Odpowiedź "wybujała i rozkrzewiona" również odpada z tego samego powodu: nawet jeśli roślina ma rozkrzewienia, wybujały pokrój jest niepożądany w materiale do masowych nasadzeń rabatowych. Z kolei "krępa i zróżnicowana pod względem wysokości" jest błędna, bo brak wyrównania w partii rozsady daje nierówny efekt wizualny, komplikuje sadzenie i utrudnia pielęgnację (różna dynamika wzrostu, różne terminy osiągania efektu dekoracyjnego).
W praktyce przy odbiorze rozsady warto patrzeć na zwartość pokroju, jednorodność partii oraz brak cech wskazujących na nieprawidłowe warunki produkcji (np. nadmierne wydłużenie). To bezpośrednio przekłada się na jakość i trwałość kwietników sezonowych.