Odpowiedź "Hartowaniu na wskroś." jest właściwa, gdy z wykresu przebiegu obróbki cieplnej wynika klasyczny cykl: nagrzanie odkuwki do temperatury austenityzowania, wygrzewanie, a następnie intensywne chłodzenie prowadzące do uzyskania wysokiej twardości w całym przekroju (nie tylko na powierzchni). Właśnie "na wskroś" oznacza, że wymagany efekt (np. zahartowanie/utwardzenie) dotyczy objętości elementu, a nie wyłącznie warstwy wierzchniej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego przebiegu?
- "Wyżarzaniu ujednorodniającemu." – to obróbka ukierunkowana na ujednorodnienie składu/struktury i zmniejszenie niejednorodności po odlewaniu lub przeróbce, zwykle z długim wygrzewaniem i powolnym chłodzeniem. Na wykresie oczekuje się łagodnego studzenia, a nie typowego dla hartowania gwałtownego chłodzenia.
- "Odpuszczaniu wysokiemu." – odpuszczanie jest etapem następczym po hartowaniu; polega na ponownym nagrzaniu do temperatury niższej niż austenityzowanie, wygrzaniu i chłodzeniu (zwykle spokojniejszym). Jeśli wykres pokazuje tylko pojedynczy cykl austenityzowanie + szybkie chłodzenie (bez wyraźnego późniejszego podgrzania do odpuszczania), nie jest to odpuszczanie wysokie.
- "Hartowaniu powierzchniowemu." – w hartowaniu powierzchniowym kluczowe jest lokalne nagrzanie warstwy wierzchniej (np. płomieniowo lub indukcyjnie) i szybkie chłodzenie, aby zahartować jedynie powierzchnię przy zachowaniu bardziej ciągliwego rdzenia. Sam opis "kolejne zabiegi na odkuwce" i odpowiedź "na wskroś" wskazują na proces obejmujący cały przekrój, a nie tylko warstwę zewnętrzną.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach opartych o wykres zawsze szukaj, czy widać austenityzowanie oraz czy występuje gwałtowne chłodzenie. Następnie rozstrzygnij, czy cykl dotyczy całego elementu (hartowanie na wskroś), czy tylko warstwy wierzchniej (hartowanie powierzchniowe), oraz czy pojawia się dodatkowy etap podgrzania charakterystyczny dla odpuszczania.