W klasycznym ujęciu biosensor składa się z kilku funkcjonalnych bloków. Najważniejszym z punktu widzenia selektywności oznaczenia jest element czuły (bioreceptor), czyli część, która rozpoznaje analit (substancję oznaczaną) dzięki specyficznej reakcji lub wiązaniu. To właśnie ta warstwa/element odpowiada za to, że biosensor reaguje na konkretny związek, a nie na dowolny bodziec.
Po zajściu interakcji analit–bioreceptor powstaje zmiana możliwa do przekształcenia na sygnał fizyczny (np. prąd, potencjał, sygnał optyczny). Tę zmianę dalej obsługuje część przetwornikowa i elektronika toru pomiarowego.
- "element czuły." – poprawne, bo odnosi się do bioreceptora/warstwy rozpoznającej, która w schematach biosensorów jest zwykle wyróżniana jako pierwszy kluczowy blok.
- "transformator." – nie opisuje typowego elementu struktury biosensora; transformator jest elementem zasilania/energetyki, a nie częścią odpowiedzialną za rozpoznanie analitu w czujniku biologicznym.
- "biosensor." – jest nazwą całego urządzenia/układu, więc nie może jednocześnie poprawnie nazywać jednego, wydzielonego fragmentu oznaczonego literą na schemacie (to błąd "całość zamiast części").
- "wzmacniacz sygnału." – wzmacniacz może występować w torze pomiarowym, ale pełni funkcję obróbki sygnału już po jego wytworzeniu; nie jest elementem selektywnie rozpoznającym analit.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie biosensora pojawiają się bloki odpowiadające kolejno za rozpoznanie analitu, konwersję sygnału i jego obróbkę, element czuły jest zwykle tym pierwszym (biologicznym/chemicznym) komponentem determinującym selektywność.
