W zadaniu kluczowe jest zrozumienie, co daje możliwość piętrzenia. Jeśli ładunek można ustawić w dwóch warstwach, to liczba jednostek, które muszą "zająć podłogę" naczepy, spada o połowę: 50 pjł / 2 = 25 pjł w jednej warstwie.
Następnie dobór naczepy wykonuje się przez porównanie wymiarów pojedynczej paletowej jednostki ładunkowej (1,2 m × 1,0 m w rzucie) z wymiarami przestrzeni ładunkowej naczepy (długość i szerokość). W praktyce oznacza to oszacowanie, ile pjł da się ustawić w jednym rzędzie wzdłuż długości oraz ile rzędów wejdzie w poprzek szerokości. To właśnie ten krok odróżnia poprawne rozwiązanie od wyboru "na oko".
Równie ważna jest wysokość. Skoro jedna pjł ma wysokość 0,79 m, to dwie warstwy to 1,58 m (bez uwzględniania ewentualnych przekładek, luzów i wymagań dotyczących zabezpieczenia). Zatem naczepa musi mieć wysokość przestrzeni ładunkowej większą niż ta wartość, aby piętrzenie było w ogóle wykonalne.
Odpowiedź "13,62 x 2,47 x 2,73 m" jest poprawna, bo odpowiada standardowi naczepy o dużej długości i typowej szerokości, co w praktyce zapewnia odpowiednią liczbę miejsc paletowych w jednej warstwie, a wysokość 2,73 m bez problemu pozwala na dwie warstwy takich pjł.
Pozostałe propozycje są niepoprawne typowo z jednego z dwóch powodów:
- zbyt mała długość – ogranicza liczbę jednostek, które da się ustawić wzdłuż, przez co nawet przy dwóch warstwach nie osiąga się 50 pjł łącznie,
- albo wybór opiera się wyłącznie na wysokości, a pomija realną pojemność paletową wynikającą z długości i szerokości.
Na egzaminie warto stosować stałą procedurę: (1) przelicz liczbę warstw, (2) wyznacz liczbę pjł w jednej warstwie, (3) sprawdź, czy wymiary naczepy pozwalają ułożyć tyle sztuk na podłodze, (4) potwierdź wysokość dla piętrzenia.
