Nadwozie wymienne (swap body, często kojarzone z systemem BDF) jest jednostką ładunkową przeznaczoną do szybkiej wymiany między pojazdem a miejscem odstawczym. Charakterystyczne są dla niego nogi/podpory, dzięki którym można je pozostawić bezpośrednio na placu lub rampie bez użycia stałej ramy pojazdu.
Kluczowa cecha odróżniająca je od kontenerów polega na tym, że nadwozia wymienne nie są przystosowane do piętrzenia. Wynika to z konstrukcji: brak typowych, wzmocnionych narożników i rozwiązań zaprojektowanych do bezpiecznego przenoszenia dużych obciążeń pionowych w układzie warstwowym (jak ma to miejsce w kontenerach). Dlatego odpowiedź "nie może być piętrzone." oddaje właściwość definicyjną/technologiczną tej jednostki.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują cechy typowe raczej dla kontenerów lub wprowadzają nieuzasadnione "limity warstw". Stwierdzenia o możliwości piętrzenia "do dwóch warstw" albo "do trzech warstw bez ładunku" sugerują istnienie standardowej dopuszczalnej wysokości składowania, co dla nadwozi wymiennych nie jest ich właściwością użytkową. Odpowiedź "nie może być pozostawione z ładunkiem na podporach." również nie opisuje cechy definicyjnej: to, czy jednostka może stać na podporach z ładunkiem, zależy od konstrukcji i warunków eksploatacji, ale nie stanowi podstawowego rozróżnienia względem kontenera w tym pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "piętrzenie", przypomnij sobie zasadę: kontenery są projektowane do składowania warstwowego, a nadwozia wymienne przede wszystkim do szybkiej wymiany i odstawiania na podporach.
