Najbardziej energotwórczym składnikiem paszy jest tłuszcz, ponieważ spośród podstawowych frakcji pokarmowych dostarcza najwięcej energii z jednostki masy. W praktyce żywieniowej oznacza to, że zwiększenie udziału tłuszczu w dawce (w granicach dopuszczalnych dla danego gatunku i technologii żywienia) pozwala podnieść koncentrację energii bez konieczności istotnego zwiększania ilości paszy.
Odpowiedź "popiół" jest nieprawidłowa, bo popiół surowy to frakcja mineralna (to, co pozostaje po spaleniu). Minerały są niezbędne (np. dla kości, gospodarki elektrolitowej), ale nie są źródłem energii w sensie energii metabolicznej.
Odpowiedź "białko" bywa myląca, bo białko kojarzy się z "wartością odżywczą". Jednak jego podstawową rolą jest funkcja budulcowa i regulacyjna (enzymy, hormony), a energetycznie jest mniej skoncentrowane niż tłuszcz. Dodatkowo "spalanie" białka na cele energetyczne jest z punktu widzenia żywienia nieoptymalne, bo oznacza marnowanie składnika potrzebnego do syntezy tkanek i produkcji.
Odpowiedź "włókno" również jest nieprawidłowa: włókno pełni ważną rolę w pracy przewodu pokarmowego (szczególnie u przeżuwaczy), ale ma niższą koncentrację energii. Część włókna może być fermentowana (np. w żwaczu), co daje energię, lecz nadal nie jest to poziom porównywalny z tłuszczem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "najbardziej energotwórczego" składnika, myśl o koncentracji energii, a nie o tym, który składnik jest "najważniejszy" lub "najbardziej potrzebny" w dawce.
