Aby wskazać najbardziej stromy fragment stoku, trzeba porównać nachylenie na poszczególnych odcinkach oznaczonych literami. W praktyce szkolnej najczęściej odbywa się to na podstawie mapy warstwicowej (poziomicowej) albo szkicu/profilu terenu.
Zasada odczytu stromości:
- im bliżej siebie leżą poziomice (większe ich zagęszczenie), tym większy spadek i bardziej stromy stok,
- im dalej od siebie leżą poziomice, tym stok jest łagodniejszy.
Dlatego poprawna odpowiedź to "C", ponieważ na przedstawionym materiale graficznym odcinek C odpowiada fragmentowi o największym nachyleniu (największym spadku na jednostkę odległości).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Odcinki oznaczone jako "A", "B" i "D" reprezentują fragmenty o mniejszym nachyleniu: albo poziomice są tam bardziej rozrzedzone (łagodniejszy stok), albo zmiana wysokości w podobnej odległości jest mniejsza. Częsty błąd na egzaminie polega na wybieraniu odcinka najwyżej położonego albo "najdłuższego", co nie musi oznaczać największej stromości. Warto zawsze szukać kryterium spadku, a nie samej wysokości.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy rysunek pokazuje poziomice (linie o jednakowej wysokości). Jeśli tak, szukaj miejsca o największym ich zagęszczeniu; jeśli to profil, wybieraj fragment o największym kącie nachylenia linii profilu.
