W uprawie kukurydzy jako plonu wtórego kluczowe jest, aby roślina poprzedzająca (przedplon) umożliwiała wczesne zejście z pola oraz szybkie przygotowanie stanowiska do siewu. Plon wtóry ma krótszy okres wegetacji "w dyspozycji", dlatego w praktyce największą wartość ma takie następstwo roślin, które nie opóźnia siewu i nie pogarsza warunków wilgotnościowych ani fitosanitarnych.
Żyto poplonowe jest wskazywane jako korzystny przedplon, ponieważ jako roślina poplonowa pozwala elastycznie gospodarować terminami, szybko tworzy masę roślinną i może poprawiać warunki stanowiska przed siewem kukurydzy w plonie wtórym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w tym ujęciu:
- Rzepak ozimy jest z reguły rośliną uprawianą w plonie głównym, zajmuje stanowisko długo i w typowym przebiegu agrotechniki nie jest "szybko schodzącym" przedplonem dla kukurydzy w plonie wtórym.
- Pszenica ozima również jest najczęściej plonem głównym; dobór jej jako bezpośredniego przedplonu dla kukurydzy na plon wtóry może kolidować z wymogiem możliwie wczesnego przygotowania pola i terminu siewu.
- Jęczmień jary bywa rozważany w zmianowaniu, ale w kontekście pytania o "najkorzystniejszy" przedplon wprost wskazuje się rozwiązanie poplonowe (żyto poplonowe), lepiej pasujące do idei plonu wtórego.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o plon wtóry najpierw oceń czas (termin zejścia z pola i siewu) oraz organizację prac, a dopiero potem typową wartość gospodarczą rośliny.
