Instruktaż stanowiskowy służy przede wszystkim nauczeniu praktycznego, bezpiecznego wykonywania pracy na konkretnym stanowisku. Z tego powodu metoda "pokaz" jest najbardziej właściwa: osoba prowadząca może zademonstrować kolejność czynności, prawidłowe ustawienie ciała, użycie osłon i narzędzi, dobór środków ochrony indywidualnej oraz reakcję na typowe sytuacje niebezpieczne. Kluczową zaletą jest to, że po demonstracji pracownik może od razu wykonać czynność samodzielnie pod nadzorem, a prowadzący natychmiast koryguje błędy i utrwala poprawne nawyki.
Odpowiedź "wykład" nie pasuje do instruktażu stanowiskowego, ponieważ jest metodą podawczą: przekazuje informacje, ale nie gwarantuje opanowania umiejętności manualnych i nie ujawnia błędów popełnianych w realnym działaniu na stanowisku. Odpowiedź "dyskusja" również nie jest metodą wiodącą w instruktażu, bo choć może pomóc wyjaśnić wątpliwości, to nie zastąpi demonstracji i ćwiczeń, zwłaszcza przy obsłudze maszyn, narzędzi czy procedur krok-po-kroku. Odpowiedź "pogadanka" ma podobne ograniczenia jak wykład: bywa użyteczna do omówienia zasad i zagrożeń, ale sama rozmowa nie uczy poprawnego wykonania czynności i nie pozwala sprawdzić, czy pracownik potrafi pracować bezpiecznie.
W praktyce dobry instruktaż stanowiskowy często łączy krótkie omówienie zagrożeń z pokazem i ćwiczeniem pracownika, jednak jeśli trzeba wskazać jedną najlepszą metodę, to właśnie demonstracja na stanowisku najpełniej realizuje cel instruktażu: przełożenie zasad BHP na konkretne działania.
