W doborze przedplonu dla rzepaku ozimego liczy się przede wszystkim: wczesne zwolnienie pola, dobra struktura gleby, ograniczenie zachwaszczenia oraz mniejsza presja agrofagów. Rzepak wymaga starannego przygotowania stanowiska i terminowego siewu, dlatego korzystne są rośliny, po których można wcześnie wykonać uprawki pożniwne, doprawić glebę i wykonać siew w optymalnym terminie.
Odpowiedź "motylkowe w mieszance z trawami zebrane po I pokosie" jest właściwa, ponieważ takie użytkowanie (zbiór po pierwszym pokosie) zwykle oznacza wczesne zejście z pola. Rośliny motylkowe sprzyjają też poprawie żyzności i struktury gleby oraz mogą korzystnie wpływać na bilans azotu, co ułatwia start roślin rzepaku jesienią.
Pozostałe propozycje są mniej korzystne jako "najlepsze przedplony" w ujęciu egzaminacyjnym:
- "ziemniaki na późny zbiór" – późny termin zbioru może utrudnić terminowe przygotowanie pola i siew rzepaku; ryzykuje się opóźnienie uprawek i pogorszenie warunków wschodów.
- "słonecznik i buraki" – to przedplony problematyczne głównie ze względu na organizację prac polowych i potencjalnie niekorzystny termin zwolnienia stanowiska (w praktyce zależy od technologii i regionu), przez co nie są typowo wskazywane jako najlepsze.
- "pszenica jara i żyto" – zboża mogą być przedplonem, ale zwykle nie są klasyfikowane jako najlepsze w porównaniu z przedplonami poprawiającymi stanowisko i dającymi więcej czasu na przygotowanie pola.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się rzepak ozimy, szukaj odpowiedzi, która łączy dwa elementy: wczesny zbiór i poprawę stanowiska (struktura gleby, mniejsza presja chwastów/chorób, lepsze warunki do siewu).
