W instalacjach wytwarzania kwasu siarkowego(VI) kluczowym źródłem emisji jest SO2 obecny w gazach procesowych po stopniu kontaktowym i absorpcyjnym. Aby zminimalizować emisję SO2, trzeba dążyć do możliwie pełnej przemiany SO2 do SO3 oraz skutecznego usunięcia (wychwytu) SO3 w absorberze.
Rozwiązaniem, które typowo daje bardzo niski poziom SO2 w gazach odlotowych, jest metoda podwójnej absorpcji. Jej sens technologiczny polega na tym, że po pierwszej absorpcji usuwa się znaczną część wytworzonego SO3 z mieszaniny gazów. Zmniejszenie stężenia SO3 w fazie gazowej sprzyja dalszemu przesunięciu równowagi reakcji utleniania SO2 do SO3 w kolejnych etapach kontaktowania, co finalnie redukuje pozostałość SO2.
Odpowiedzi odwołujące się do urządzeń filtracyjnych (np. wysokowydajny filtr, bateria elektrofiltrów) są typowymi metodami odpylania, czyli usuwania cząstek stałych/aerozoli. Mogą być ważne dla ochrony katalizatora i czystości gazu, ale same w sobie nie są głównym mechanizmem obniżania emisji gazowego SO2 do atmosfery.
Hasło absorpcja mokra bywa kojarzone z oczyszczaniem spalin, jednak w kontekście wytwórni H2SO4 minimalizacja emisji SO2 jest przede wszystkim efektem właściwej organizacji stopni konwersji i absorpcji w procesie kontaktowym. Na egzaminie warto rozróżniać: odpylanie (pyły) vs absorpcję/konwersję (związki gazowe).
