W połączeniu paneli fotowoltaicznych (strona DC) z inwerterem część energii jest tracona w przewodach w postaci ciepła. Te straty nazywa się stratami mocy na rezystancji przewodu i można je opisać wzorem:
P = I2R
W praktyce, gdy porównujemy kilka wariantów przewodów przy tym samym prądzie płynącym do inwertera, decydująca jest rezystancja przewodu. Rezystancja zależy od materiału (rezystywności ρ), długości l oraz przekroju S:
R = ρ · l / S
- Im dłuższy przewód, tym większa rezystancja, a więc większe straty.
- Im większy przekrój żyły, tym mniejsza rezystancja, a więc mniejsze straty.
Dlatego najmniejsze straty mocy wystąpią dla kombinacji: najkrótszy odcinek i największy przekrój, czyli 5 m i 4 mm2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 10 m i 4 mm2 – ten sam przekrój, ale dwa razy większa długość, więc większa rezystancja i większe straty.
- 10 m i 2,5 mm2 – jednocześnie dłużej i cieńszy przewód, więc rezystancja jest najwyższa, a straty największe.
- 5 m i 2,5 mm2 – długość korzystna, ale mniejszy przekrój podnosi rezystancję, więc straty są większe niż dla 4 mm2.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach zmieniają się tylko długość i przekrój, a warunki pracy są domyślnie porównywane "dla tego samego prądu", wybieraj wariant minimalizujący iloraz l/S. To bezpośrednio minimalizuje R, a tym samym straty I2R.
