Straty jakościowe kiszonki wynikają głównie z dostępu tlenu podczas zakiszania, przechowywania oraz wybierania paszy. Tlen uruchamia procesy tlenowe: wzrost temperatury, rozwój drożdży i pleśni oraz rozkład składników pokarmowych. Dlatego celem technologii jest możliwie szybkie uzyskanie i utrzymanie warunków beztlenowych.
Odpowiedź "wieżowych gazoszczelnych" jest właściwa, ponieważ silosy gazoszczelne (szczelne) najlepiej ograniczają wymianę gazów z otoczeniem. To sprzyja stabilnej fermentacji beztlenowej i minimalizuje ubytki suchej masy oraz pogorszenie smakowitości i wartości pokarmowej.
Pozostałe opcje są mniej korzystne z punktu widzenia strat jakościowych:
- "wieżowych otwartych" – większe ryzyko stałego dopływu tlenu w górnych warstwach i przy powierzchniach, co nasila pleśnienie i zagrzewanie.
- "przejazdowych" – choć mogą działać dobrze przy poprawnym ubiciu i okryciu, są bardziej narażone na straty w strefie czoła (podczas wybierania) i na nieszczelności okrycia.
- "komorowych" – poziom strat zależy od wykonania i szczelności; typowo trudniej utrzymać równie stabilne warunki beztlenowe jak w rozwiązaniach gazoszczelnych.
W praktyce, niezależnie od typu obiektu, na straty silnie wpływają: dobre ubicie, szybkie szczelne zamknięcie, jakość okrycia/uszczelnienia oraz tempo wybierania. Jednak konstrukcja gazoszczelna daje najlepszą "bazę" do ograniczenia strat tlenowych.
