W przemysłowej produkcji tlenu i azotu z powietrza zasadniczym krokiem jest skroplenie powietrza, a następnie rozdział składników w niskich temperaturach. Taki sposób otrzymywania gazów technicznych opiera się na technikach kriogenicznych, gdzie powietrze jest kolejno sprężane, oczyszczane z zanieczyszczeń (np. pary wodnej i CO2, które mogłyby zamarzać), silnie chłodzone i doprowadzane do stanu ciekłego.
Odpowiedź "Lindego" jest właściwa, ponieważ metoda Lindego jest klasycznie wiązana ze skraplaniem gazów (w tym powietrza) i stanowi fundament podejścia stosowanego w kriogenicznych instalacjach rozdziału powietrza (ASU). W ujęciu ogólnym chodzi o wykorzystanie sprężania oraz wymiany ciepła/rozprężania do uzyskania bardzo niskich temperatur, w których możliwe jest skraplanie.
Pozostałe propozycje są mylące, bo odnoszą się do innych obszarów technologii chemicznej. "Halcon" jest kojarzony z procesami syntezy organicznej, a nie z kriogenicznym skraplaniem powietrza. "Lurgi" to nazwa spotykana przy różnych technologiach (np. związanych z przeróbką surowców), ale nie jest standardową nazwą metody skraplania powietrza używanej do rozdziału na tlen i azot. "Koppersa-Totzka"
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się tlen i azot otrzymywane z powietrza oraz słowa "skroplenie"/"kriogeniczny", najczęściej chodzi o klasyczną technologię rozdziału powietrza kojarzoną z procesem Lindego (a nie o procesy syntez chemicznych nazwane od firm/metod z innych działów przemysłu).
