Narost (tzw. built-up edge) to zjawisko polegające na okresowym przywieraniu i narastaniu fragmentów materiału obrabianego na krawędzi skrawającej. W strefie skrawania występują bardzo duże naciski i tarcie, a lokalna temperatura rośnie. Jeżeli materiał ma dużą plastyczność (jest miękki i ciągliwy), łatwo się odkształca, "rozmazuje" i może adhezyjnie przywierać do narzędzia, tworząc narost.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "miękkich i ciągliwych." – takie metale sprzyjają plastycznemu płynięciu materiału i przyklejaniu się do powierzchni natarcia oraz krawędzi narzędzia. W praktyce narost może powodować wahania sił skrawania, pogorszenie chropowatości, niestabilność procesu, a po oderwaniu się narostu także uszkodzenia mikrokrawędzi.
Odpowiedzi odnoszące się do metali kruchych lub bardzo twardych są typowymi dystraktorami: takie materiały częściej kojarzą się z trudną obróbką, ale mechanizm problemów bywa inny. Dla materiałów twardych i kruchych częściej rozważa się m.in. zwiększone zużycie ścierne, mikrowykruszenia krawędzi czy pękanie wióra, a nie klasyczne narastanie przyklejonej warstwy materiału na ostrzu. Podczas nauki warto zapamiętać prostą regułę: narost = adhezja + plastyczność, więc częściej pojawia się przy materiałach podatnych na odkształcenie, a nie przy materiałach typowo kruchych.
- Jeśli widać pogorszenie powierzchni i "falowanie" jakości – sprawdź możliwość narostu.
- Ograniczanie narostu zwykle wymaga doboru parametrów, geometrii narzędzia i odpowiedniego chłodzenia/smarowania.
