Korozja naprężeniowa w narzędziach chirurgicznych jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ łączy działanie środowiska korozyjnego i naprężeń w materiale. Skutkiem mogą być mikropęknięcia oraz gwałtowne uszkodzenie elementu roboczego (np. szczęk, przegubów, ramion), często bez "widocznego ostrzeżenia" w trakcie pracy. Z tego powodu narzędzie wielorazowego użytku z taką wadą nie powinno wracać do obiegu na blok operacyjny.
Poprawne postępowanie to wybór "wycofać z użycia", czyli odseparować wyrób od zestawów, oznaczyć jako niezgodny i przekazać do dalszej decyzji zgodnie z przyjętą ścieżką (np. ocena osoby odpowiedzialnej, serwis, reklamacja, decyzja o kasacji). To podejście chroni pacjenta i personel oraz utrzymuje kontrolę nad jakością instrumentarium.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe:
- "poddać utylizacji" – utylizacja może być końcowym etapem, ale pytanie dotyczy bezpośredniej decyzji przy stwierdzeniu wady; w praktyce najpierw wymaga się wycofania z użycia i formalnej kwalifikacji/udokumentowania, a dopiero potem decyzji o kasacji.
- "poddać procesowi sterylizacji" – sterylizacja eliminuje drobnoustroje, ale nie naprawia korozji ani nie przywraca wytrzymałości. Narzędzie pozostaje wadliwe i może pęknąć w trakcie zabiegu.
- "skontrolować po kolejnym użyciu" – odkładanie oceny zwiększa ryzyko zdarzenia niepożądanego. W przypadku korozji naprężeniowej ryzyko ma charakter nagły, więc dopuszczenie do użycia jest błędem organizacyjnym i jakościowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się wybór między "kontynuować proces" (np. sterylizacja) a "wycofać z użycia" przy wadzie materiałowej, zwykle właściwa jest izolacja wyrobu i przerwanie obiegu, bo proces dekontaminacji nie usuwa uszkodzeń konstrukcyjnych.
