Psychologia rozwojowa to dział psychologii zajmujący się zmianami zachodzącymi u człowieka w kolejnych fazach życia. Obejmuje m.in. rozwój poznawczy, emocjonalny, społeczny i moralny oraz to, jak zmieniają się potrzeby, możliwości i sposób funkcjonowania w dzieciństwie, okresie dorastania, dorosłości i starości.
W pracy opiekuna medycznego to rozumienie jest praktyczne, bo pozwala lepiej dopasować sposób komunikacji, wsparcia i mobilizowania chorego do jego wieku oraz etapu życia (np. inne podejście do dziecka, inne do seniora). Pomaga też odróżniać trudności typowe dla danego etapu (np. osłabienie sprawności u osoby starszej) od zmian wynikających bezpośrednio z choroby.
- Psychologia rozwojowa – poprawna, bo wprost dotyczy przemian człowieka w czasie, na przestrzeni całego życia.
- Psychologia stosowana – nie jest nazwą działu definiowanego przez fazy życia; odnosi się raczej do wykorzystania wiedzy psychologicznej w praktyce (np. w pracy, edukacji, zdrowiu), a nie do samego opisu zmian rozwojowych.
- Psychologia społeczna – koncentruje się na wpływie sytuacji społecznych, grup i relacji na myślenie, emocje i zachowanie, a nie na sekwencji zmian związanych z wiekiem.
- Psychologia behawioralna – akcentuje zachowanie i uczenie się (mechanizmy warunkowania, wzmacniania), co nie jest równoważne z całościowym ujęciem rozwoju w kolejnych fazach życia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "fazy życia", "kolejne etapy", "zmiany wraz z wiekiem", najczęściej chodzi o psychologię rozwojową.
