KWALIFIKACJA SPL5 - STYCZEŃ 2016 (test 2)

PYTANIE NR 13.
Jak nazywa się formuła handlowa, która określa miejsce przeznaczenia, do którego sprzedający zgodnie z umową musi dostarczyć towar do odbiorcy na własny koszt i ryzyko?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Franco" oznacza formułę, w której sprzedający ma obowiązek dostarczyć towar do wskazanego miejsca przeznaczenia na własny koszt i ponosi ryzyko do chwili dostarczenia. "Loco" jest przeciwstawną formułą (odbiór u sprzedającego), a "FIFO/LIFO" dotyczą gospodarki zapasami, nie warunków dostawy.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy formuły handlowej, która opisuje, gdzie kończy się obowiązek sprzedającego w dostawie oraz kto ponosi koszt i ryzyko związane z dowozem towaru do miejsca przeznaczenia.

Poprawna jest odpowiedź "Franco.", ponieważ w ujęciu terminologicznym "franco" wiąże się z dostawą realizowaną przez sprzedającego do wskazanego miejsca (miejsca przeznaczenia), co oznacza, że sprzedający organizuje dowóz i ponosi związane z nim koszty, a ryzyko utraty/uszkodzenia towaru pozostaje po jego stronie do momentu dostarczenia zgodnie z umową.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Loco." to formuła przeciwstawna do "franco" – akcentuje odbiór towaru przy sprzedającym (w miejscu wydania), a więc nie opisuje sytuacji, w której sprzedający ma dostarczyć towar do miejsca przeznaczenia.
  • "FIFO." nie jest formułą handlową dostawy. To zasada gospodarki zapasami/rozchodu magazynowego "pierwsze weszło, pierwsze wyszło", używana m.in. w ewidencji i zarządzaniu zapasami.
  • "LIFO." analogicznie nie dotyczy warunków dostawy, lecz metod rozchodu/wyceny zapasów "ostatnie weszło, pierwsze wyszło".

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawiają się słowa "miejsce przeznaczenia", "koszt i ryzyko dostawy", szukaj pojęć z obszaru warunków dostawy (np. franco/loco). Jeżeli natomiast widzisz "rotację zapasów", "wydanie z magazynu", "kolejność rozchodu", wtedy pasują metody typu FIFO/LIFO.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
"Franco" oznacza, że sprzedający ma obowiązek dostarczyć towar do uzgodnionego miejsca przeznaczenia. W praktyce to sprzedający organizuje transport, ponosi koszty dowozu i zwykle odpowiada za ryzyko do momentu dostarczenia zgodnie z umową.
FIFO i LIFO odnoszą się do gospodarki zapasami i kolejności rozchodu/wyceny towarów w magazynie, a nie do warunków dostawy w umowie sprzedaży. Nie określają miejsca przeznaczenia ani tego, kto ponosi koszty i ryzyko przewozu.
Najprościej: franco kojarz z "dowiezieniem" do miejsca przeznaczenia (sprzedający dostarcza), a loco z odbiorem "na miejscu" u sprzedającego (kupujący odbiera). Sprawdzaj w treści: czy mowa o kosztach i ryzyku dowozu.
Zapis o miejscu przeznaczenia pojawia się, gdy strony muszą jasno ustalić, gdzie kończy się obowiązek sprzedającego i od kiedy odpowiedzialność przechodzi na odbiorcę. Jest to kluczowe przy planowaniu transportu, ubezpieczenia oraz rozliczaniu kosztów przewozu.
W ujęciu egzaminacyjnym sprzedający ponosi ryzyko związane z dostarczeniem towaru do uzgodnionego miejsca przeznaczenia, czyli do momentu skutecznego dowiezienia. Dlatego w praktyce ważne są: dobór przewoźnika, zabezpieczenie ładunku i ewentualne ubezpieczenie.
Tak, sens "loco" wiąże się z wydaniem towaru u sprzedającego (w miejscu nadania/wydania), więc to kupujący zwykle organizuje i opłaca przewóz od tego punktu. Na testach jest to przeciwieństwo sytuacji, gdy sprzedający dowozi do miejsca przeznaczenia.
Najczęściej myli się pojęcia z różnych obszarów logistyki: wybiera FIFO/LIFO, bo są bardziej "znane" z magazynu. Druga częsta pomyłka to nieuwzględnienie słów "na własny koszt i ryzyko" i wybór losowego terminu bez analizy obowiązków stron.
Spedytor weryfikuje, że po stronie sprzedającego jest organizacja transportu do wskazanego miejsca przeznaczenia: dobór środka transportu, ustalenie terminu, potwierdzenie adresu dostawy, a także kontrola dokumentów i uzgodnienie zasad odpowiedzialności w zleceniu.
To sformułowanie od razu wskazuje, że chodzi o warunki dostawy i podział odpowiedzialności, a nie o magazynowanie. Uczeń powinien po nim rozpoznać, że szukamy terminu opisującego, kto płaci za dowóz i do kiedy odpowiada za towar w drodze.
Stosuj dwie listy skojarzeń: (1) dostawa: franco/loco (kto dowozi i gdzie), (2) magazyn: FIFO/LIFO (kolejność rozchodu). Na egzaminie podkreśl w pytaniu słowa "miejsce przeznaczenia", "koszt", "ryzyko" lub "magazyn", "rozchód", "zapasy".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: ""Franco" oznacza formułę, w której sprzedający ma obowiązek dostarczyć towar do wskazanego miejsca przeznaczenia na własny koszt i ponosi ryzyko do chwili dostarczenia."

Źródła:

  • Słownik języka polskiego PWN – hasło "franco" (znaczenie handlowe), https://sjp.pwn.pl/sjp/franco;2457490.html - dostęp 2026-03-01
  • Słownik języka polskiego PWN – hasło "loco" (znaczenie handlowe), https://sjp.pwn.pl/sjp/loco;2564566.html - dostęp 2026-03-01
  • Encyklopedia Zarządzania – hasło "FIFO", https://mfiles.pl/pl/index.php/FIFO - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Słownik terminów handlowych i logistycznych (hasła: franco, loco)
  • Podręcznik/kompendium z podstaw spedycji: warunki dostawy, ryzyko i odpowiedzialność
  • Materiały ćwiczeniowe z rozróżniania pojęć: warunki dostaw vs metody wyceny/rotacji zapasów (FIFO, LIFO)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego