W druku 3D (technologie przyrostowe) sam model 3D, zapisany np. jako siatka trójkątów, nie jest jeszcze bezpośrednio "zrozumiały" dla drukarki. Urządzenie potrzebuje sekwencji instrukcji opisujących m.in. ruchy głowicy, tempo podawania materiału, temperatury czy sposób budowania kolejnych warstw. Najczęściej taką postać ma plik w języku poleceń G-code.
Slicer to nazwa rodzaju oprogramowania, które wykonuje etap przygotowania produkcji: dzieli (slicuje) model na warstwy, wyznacza ścieżki narzędzia i parametry druku, a następnie eksportuje wynik jako G-code lub pokrewny kod maszynowy używany przez daną drukarkę/firmware. To kluczowy etap przejścia od projektu do wykonania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Support – w druku 3D "support" oznacza zwykle podpory (konstrukcje pomocnicze drukowane pod nawisami). To element technologii druku lub funkcja w slicerze, ale nie nazwa typu programu do konwersji modelu na G-code.
- C-Raster – nazwa nie jest powszechnie używana jako określenie programu przygotowującego G-code dla drukarek 3D; "raster" kojarzy się raczej z obrazem rastrowym lub metodami wypełnienia/rastra, a nie z kategorią oprogramowania do "krojenia" modelu.
- Renderman – to nazwa kojarzona z renderowaniem grafiki (generowaniem obrazu), czyli innym etapem pracy niż przygotowanie instrukcji sterujących urządzeniem produkcyjnym. Rendering tworzy wizualizację, a slicer tworzy ścieżki i kod dla maszyny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "konwersja modelu 3D na G-code" lub "krojenie na warstwy", niemal zawsze chodzi o slicer. Jeśli mowa o "podporach", to jest to funkcja/ustawienie w slicerze, a nie jego nazwa.
