Opis wskazuje na politykę uzupełniania zapasu, w której występują dwa stałe progi: zapas minimalny (próg uruchomienia działania) oraz zapas maksymalny (poziom docelowy po uzupełnieniu). W takim podejściu, jeżeli stan bieżący spadnie poniżej ustalonego minimum, zamówienie jest przygotowywane w wyznaczonych terminach (czyli w cyklu), a ilość zamawiana ma "dobić" zapas do maksimum. Matematycznie odpowiada to relacji:
Q = Max − stan bieżący
Tę logikę wprost opisuje odpowiedź "Min-max".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do podanego opisu?
- "Partia na partię" oznacza zamawianie dokładnie tyle, ile wynika z konkretnego zapotrzebowania (np. z planu produkcji lub zleceń), a nie uzupełnianie do z góry ustalonego poziomu maksymalnego. W "partia na partię" nie jest kluczowa różnica Max − stan.
- "ROP (Reorder Point)" koncentruje się na punkcie ponownego zamówienia (progu), przy którym składa się zamówienie w systemie przeglądu ciągłego. Sam ROP nie definiuje jeszcze zasady "dopełniania do maksimum" wyrażonej różnicą zapasu maksymalnego i bieżącego ani cyklicznego opracowania zamówienia.
- "ROC (Reorder Cycle)" dotyczy głównie częstotliwości/przeglądu okresowego i odstępu czasu między przeglądami. W samym ROC kluczowy jest cykl, ale bez jednoznacznego wskazania pary progów min/max i reguły wyliczania partii jako Max − stan bieżący nie oddaje pełnej definicji z pytania.
W praktyce magazynowej system min-max jest użyteczny, gdy chcemy prostą regułą ograniczać ryzyko braku (minimum) i jednocześnie nie gromadzić nadmiaru (maksimum). Na egzaminie warto szukać w treści dwóch elementów naraz: warunku uruchomienia (poniżej minimum) oraz sposobu wyznaczania ilości (uzupełnienie do maksimum).
