W geodezji inżynieryjnej po wytyczeniu obiektu budowlanego trzeba nie tylko wskazać punkty i linie osi w terenie, ale też utrwalić je w sposób odporny na zniszczenie w trakcie robót ziemnych. Do tego celu stosuje się ławy ciesielskie (nazywane też w praktyce ławami drutowymi w zależności od sposobu realizacji).
Ława ciesielska to zwykle zestaw palików wbitych w grunt, połączonych deskami, ustawiony tak, aby znajdował się poza strefą wykopu. Na deskach wykonuje się znaczenia (np. nacięcia, gwoździe), a często także prowadzi się naciągi, które odtwarzają przebieg osi konstrukcyjnych. Dzięki temu nawet po wykonaniu wykopu można ponownie przenieść osie w wymagane miejsce i kontrolować ich położenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Trójkąty skarpowe – odnoszą się do zagadnień związanych ze skarpami/robotami ziemnymi i nie są typową nazwą konstrukcji służącej do utrwalania osi obiektu na deskach poza wykopem.
- Krzyże niwelacyjne – służą do stabilizacji punktów wysokościowych (odniesień do niwelacji), a nie do utrwalania osi konstrukcyjnych obiektu w planie.
- Stopy fundamentowe – są elementem konstrukcyjnym fundamentu budynku (częścią obiektu), a nie urządzeniem tyczeniowym/oznaczeniem geodezyjnym do przenoszenia osi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się opis "drewniane konstrukcje do utrwalenia wytyczonych osi", myśl o rozwiązaniach ustawianych poza wykopem, na których da się ponownie odtworzyć przebieg osi w trakcie budowy – to charakterystyczna rola ław ciesielskich.
