Jod jest mikroelementem niezbędnym do wytwarzania hormonów tarczycy (trijodotyroniny i tyroksyny). Gdy w dawce pokarmowej brakuje jodu, tarczyca nie jest w stanie syntetyzować odpowiedniej ilości tych hormonów, co prowadzi do niedoczynności tarczycy. W praktyce oznacza to spowolnienie procesów metabolicznych i zaburzenia zależne od roli hormonów tarczycy w regulacji przemiany materii.
Odpowiedź "niedoczynność tarczycy" jest więc poprawna, bo bez jodu nie powstają hormony tarczycy w prawidłowej ilości.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi skutkami innych niedoborów żywieniowych, dlatego nie pasują jako główny, charakterystyczny efekt niedoboru jodu:
- "łamliwość kości" częściej wiąże się z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz witaminą D; to inny mechanizm niż synteza hormonów tarczycy.
- "niedokrwistość" najczęściej kojarzy się z niedoborami wpływającymi na wytwarzanie krwinek czerwonych (np. składniki krwiotwórcze), a nie z jodem.
- "zaburzenia krzepliwości krwi" typowo wynikają z niedoborów związanych z układem krzepnięcia (np. witaminowym), a nie z niedoboru jodu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się jod, myśl "tarczyca i hormony tarczycy". Jeśli pojawiają się kości, myśl o wapniu/fosforze i witaminie D, a jeśli krzepnięcie – o czynnikach krzepnięcia i witaminach związanych z ich syntezą.