"Nieumorzona wartość" środka trwałego to jego wartość netto (bilansowa), czyli wartość początkowa pomniejszona o dotychczasowe umorzenie (amortyzację). Gdy środek trwały zostaje zlikwidowany (np. z powodu zużycia, uszkodzenia, złomowania) i nie następuje jego odpłatne zbycie, jednostka traci pozostałą do zamortyzowania część wartości. Taka strata nie wynika bezpośrednio ze sprzedaży produktów/towarów, lecz z innych zdarzeń związanych z działalnością operacyjną.
Dlatego właściwa klasyfikacja to pozostały koszt operacyjny: odzwierciedla on ubytek wartości aktywów powstały w wyniku likwidacji, szkody, kar, odpisów czy innych zdarzeń poza typową sprzedażą.
- "Koszt sprzedaży." – to pozycja odnoszona do działalności sprzedażowej (koszty związane z realizacją sprzedaży lub w wariancie kalkulacyjnym z kosztem wytworzenia sprzedanych produktów). Likwidacja środka trwałego nie jest sprzedażą, więc ta klasyfikacja jest myląca.
- "Pozostały przychód operacyjny." – przychód powstaje, gdy jednostka uzyskuje korzyść ekonomiczną (np. wpływ środków pieniężnych, należność). Sama nieumorzona wartość likwidowanego środka trwałego nie tworzy przychodu, tylko koszt/stratę.
- "Przychód ze sprzedaży produktów." – dotyczy odpłatnej sprzedaży wytworzonych produktów. Likwidacja środka trwałego nie jest sprzedażą produktu, więc nie może być kwalifikowana jako taki przychód.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy zdarzenie jest odpłatnym zbyciem (sprzedaż) czy nieodpłatnym wycofaniem (likwidacja). Sprzedaż może generować przychód i wynik na sprzedaży, natomiast likwidacja co do zasady generuje koszt w pozostałej działalności operacyjnej.
