W teorii prawa norma prawna to reguła postępowania (wzorzec zachowania), która wskazuje, jak należy się zachować w określonej sytuacji. Ma zwykle charakter generalny (dotyczy pewnej klasy adresatów, a nie jednej osoby) oraz abstrakcyjny (odnosi się do typów sytuacji, a nie jednego, jednostkowego zdarzenia). Jej cechą jest także powiązanie z państwem: norma jest ustanowiona lub uznana przez państwo i w razie potrzeby może być wyegzekwowana z użyciem przymusu państwowego.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "wynikająca z przepisów prawa reguła postępowania, wydana lub usankcjonowana przez państwo i zagwarantowana przymusem państwowym." Oddaje ona istotę normy: jest regułą zachowania oraz wskazuje na gwarancję państwa.
- Odpowiedź "czynność zmierzająca do ustalenia właściwej treści norm prawnych" dotyczy wykładni prawa, czyli procesu interpretowania przepisów. To jest czynność (działanie interpretatora), a nie sama norma.
- Odpowiedź "jednostka redakcyjna aktu normatywnego w postaci zdania, wyodrębniona jako artykuł, paragraf, ustęp, punkt lub litera" opisuje przepis rozumiany jako element tekstu aktu prawnego (jego struktura redakcyjna). To ważne rozróżnienie: przepis jest zapisem w tekście, a norma jest regułą postępowania rekonstruowaną z przepisów.
- Odpowiedź "konsekwencja nieprzestrzegania przepisu prawnego" to sankcja. Sankcja może towarzyszyć normie (motywować do jej przestrzegania), ale nie jest definicją normy.
W praktyce administracyjnej to rozróżnienie pomaga w pracy z klientem: urzędnik często powołuje się na przepisy (konkretne artykuły/paragrafy), ale wyjaśnia klientowi normę, czyli co z tych przepisów wynika jako obowiązek, zakaz lub uprawnienie oraz jakie mogą być skutki naruszenia (sankcje).
