W zadaniu podano normę zużycia betonu równą 1,1 m3 na wykonanie 1 m3 płyty żelbetowej. Oznacza to, że aby uzyskać 1 m3 gotowego elementu, trzeba zużyć więcej mieszanki (zwykle z powodu strat: resztki w gruszce, rozładunek, rozprowadzanie, ubytki technologiczne).
Krok 1: obliczenie objętości płyty
Płyta fundamentowa ma kształt prostopadłościanu, więc jej objętość liczymy ze wzoru:
V = długość × szerokość × grubość.
V = 10,0 m × 5,0 m × 0,1 m = 5,0 m3.
Krok 2: zastosowanie normy zużycia
Skoro na 1 m3 elementu przypada 1,1 m3 betonu, to dla 5,0 m3 elementu zapotrzebowanie wynosi:
5,0 × 1,1 = 5,5 m3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 5,0 m3 – to sama objętość geometryczna płyty, bez uwzględnienia normy 1,1 (czyli bez narzutu/strat).
- 50,0 m3 – typowy błąd skali/przecinka lub pomylenie grubości 0,1 m z 1 m (wtedy wyszłoby 10×5×1 = 50 m3).
- 55,0 m3 – zwykle wynika z pomyłki w mnożeniu lub dopisania zera; nie wynika z podanych danych i prowadzi do dziesięciokrotnego zawyżenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj dwa etapy: (1) objętość z geometrii, (2) korekta przez normę zużycia. Kontrola "czy wynik ma sens" (czy jest bliski objętości płyty) pomaga wychwycić błędy rzędu wielkości.
