W robotach ziemnych objętość urobku (kubaturę wykopu) dla elementu o stałym przekroju poprzecznym na całej długości oblicza się jako iloczyn pola przekroju i długości:
V = A · L
- V – objętość gruntu do odspojenia [m3]
- A – pole przekroju poprzecznego rowu [m2]
- L – długość rowu [m]
W tym zadaniu długość wynosi 400 m, więc kluczowy krok to poprawne wyznaczenie pola przekroju A z rysunku. Zależnie od kształtu, pole liczy się jako sumę pól prostych figur (np. prostokąta i dwóch trójkątów) albo bezpośrednio ze wzoru na trapez. Następnie wynik pola (w m2) mnoży się przez 400 m, otrzymując m3.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź 800 m3? Oznacza to, że z rysunku wynika pole przekroju A = 2 m2, bo 2 m2 · 400 m = 800 m3. Taki tok rozumowania jest typowy dla obliczeń kubatury rowów przydrożnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 400 m3 – odpowiadałoby polu przekroju 1 m2; często wynika z pominięcia części przekroju lub błędu w obliczeniu pola.
- 1200 m3 – odpowiadałoby polu 3 m2; może wynikać z błędnego odczytu wymiaru (np. przyjęcia większej głębokości/szerokości).
- 1600 m3 – odpowiadałoby polu 4 m2; typowy skutek podwojenia jednego z wymiarów lub nieprawidłowego zsumowania pól skarp.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj jednostki: jeśli pole masz w m2, a długość w m, to wynik musi być w m3. Dodatkowo warto wykonać szybki "test sensowności" – objętość rzędu setek m3 dla 400 m rowu jest realistyczna przy przekroju kilku m2.
