W zadaniach o nasypie liniowym przyjmuje się najczęściej, że na rozpatrywanym odcinku nasyp ma stały przekrój poprzeczny. Wtedy nasyp można modelować jak bryłę pryzmatyczną, a jego objętość liczy się ze wzoru:
V = A · L, gdzie:
A – pole przekroju poprzecznego nasypu (w m²),
L – długość nasypu (w m).
Kluczowy etap to wyznaczenie pola A z rysunku. Najczęściej robi się to tak, że przekrój dzieli się na proste figury (np. prostokąty, trójkąty, trapezy), oblicza ich pola i sumuje:
- dla prostokąta: pole = bok · bok,
- dla trójkąta: pole = (podstawa · wysokość) / 2,
- dla trapezu: pole = (suma podstaw · wysokość) / 2.
Po wyznaczeniu pola przekroju w m² wykonuje się drugi krok: mnożenie przez długość 50 m, aby otrzymać objętość w m³. To także dobry moment na kontrolę jednostek: m² · m = m³. Jeżeli ktoś otrzymuje wynik w m² albo liczbowo "za duży/za mały", zwykle oznacza to błąd w jednostkach albo pominięcie mnożenia przez długość.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wyniki takie jak 2 450 m³ czy 4 550 m³ zwykle wskazują na niepoprawnie policzone pole przekroju (np. pominięcie fragmentu skarpy albo zła interpretacja wysokości), natomiast 7 000 m³ często odpowiada sytuacji, gdy omyłkowo podwojono pole przekroju lub długość. Poprawne zastosowanie schematu: "pole z rysunku → pomnożenie przez 50 m" prowadzi do objętości 3 500 m³.
