W zadaniach o kubaturę nasypu kluczowe są dwa kroki: (1) poprawne odczytanie danych z rysunku, (2) poprawne uwzględnienie skarp w przekroju.
Pochylenie skarp 1:2 oznacza standardowo zależność pion:poziom, czyli na każdy 1 m wysokości skarpy przypada 2 m "wyjścia" w poziomie. Dzięki temu, znając wysokość nasypu odczytaną z rysunku, można wyliczyć, o ile każda skarpa poszerza podstawę nasypu w przekroju.
Następnie wyznacza się pole przekroju poprzecznego nasypu. W typowych rysunkach drogowych przekrój można sprowadzić do trapezu (korona jako górna podstawa, podstawa dolna powiększona o skarpy, wysokość jako wysokość trapezu). Pole takiego przekroju liczy się wzorem na trapez, a jeśli rysunek dotyczy bryły o stałym przekroju na długości odcinka, to objętość jest iloczynem pola przekroju i długości odcinka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości zaniżone (np. "180,00 m3") zwykle wynikają z pominięcia skarp lub z odwrócenia proporcji 1:2 na 2:1, co drastycznie zmienia szerokość podstawy. Wartości zawyżone (np. "720,00 m3") często są efektem podwójnego doliczenia skarp (np. potraktowania poszerzenia z jednej skarpy jako poszerzenia całkowitego i ponownego przemnożenia) albo użycia niewłaściwej długości odcinka. Odpowiedź "360,00 m3" bywa wynikiem pomylenia pola z objętością (brak mnożenia przez długość lub mnożenie przez złą wartość).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj pośrednie wielkości: wysokość, poszerzenie jednej skarpy, szerokość podstawy dolnej, pole przekroju oraz dopiero na końcu objętość. Kontrola jednostek (m, m2, m3) pomaga szybko wychwycić błąd.
