W zadaniach recepturowych "dawka dobowa" oznacza ilość substancji czynnej przyjmowaną przez pacjenta w ciągu 24 godzin zgodnie z dawkowaniem zapisanym w sygnaturze (S.). Żeby ją obliczyć, potrzebujesz dwóch informacji z recepty: (1) ile prometazyny chlorowodorku znajduje się w całym sporządzonym leku oraz (2) jak lek jest podzielony na dawki i jak często pacjent ma go stosować.
Krok 1: ustalenie dawki jednostkowej. Jeśli lek jest przygotowany jako postać dzielona na równe porcje (np. proszki, kapsułki, czopki), to dawkę jednostkową oblicza się przez podzielenie całkowitej ilości substancji czynnej użytej do sporządzenia leku przez liczbę jednostek dawkowania. Na tym etapie łatwo o błąd polegający na przyjęciu ilości z recepty jako dawki jednorazowej bez wykonania podziału.
Krok 2: przeliczenie na dawkę dobową. Następnie dawkę jednostkową mnoży się przez liczbę podań na dobę wynikającą z sygnatury (np. 1× dziennie, 2× dziennie itd.). To odróżnia "dawkę dobową" od "dawki jednorazowej".
Kontrola jednostek. W obliczeniach trzeba zachować spójne jednostki (g albo mg). Typową pułapką jest przesunięcie przecinka podczas konwersji mg↔g, co może zawyżyć lub zaniżyć wynik o rząd wielkości.
W tym zadaniu, po wykonaniu powyższych kroków na danych z recepty, otrzymuje się dawkę dobową równą 0,08 g. Odpowiedzi rozbieżne (4,00 g i 8,00 g) zwykle wskazują na błąd jednostek lub nieuwzględnienie podziału na dawki, a wartość 0,04 g jest typowa dla pominięcia jednego z podań dobowych lub błędnego odczytu częstości stosowania.
