W zadaniach tego typu kluczowe jest to, że ciepło reakcji przypisane jest do równania w dokładnie takiej postaci, w jakiej je zapisano (z konkretnymi współczynnikami stechiometrycznymi). Dlatego najpierw trzeba ustalić, ile razy "zajdzie" reakcja, aby wytworzyć 1 tonę SO3.
Krok 1: masa → liczba moli produktu.
Przelicz 1 t SO3 na gramy lub kilogramy, a następnie oblicz liczbę moli z definicji: n = m/M. Wymagana jest masa molowa SO3 (z sumy mas atomowych siarki i tlenu).
Krok 2: stechiometria → postęp reakcji.
Z równania reakcji odczytaj, ile moli SO3 powstaje w jednym "przebiegu" reakcji (tj. dla porcji odpowiadającej współczynnikom). To pozwala przeliczyć liczbę moli SO3 na liczbę porcji reakcji (tzw. postęp reakcji w jednostkach "ile razy" reakcja zachodzi w podanej stechiometrii).
Krok 3: efekt cieplny → całkowite ciepło.
Jeżeli w treści/na ilustracji podano ciepło (entalpię) dla równania, to całkowite ciepło wydzielone wynosi: Q = (liczba porcji reakcji) × (ciepło przypisane do jednej porcji). Ponieważ pytanie dotyczy ciepła wydzielonego, wynik podaje się jako dodatnią wartość ilości ciepła oddanej do otoczenia (nawet jeśli w zapisie termodynamicznym ΔH bywa ujemne dla reakcji egzotermicznych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Odpowiedzi zaniżone zwykle wynikają z pominięcia współczynników stechiometrycznych (np. przyjęcia, że ciepło dotyczy 1 mola produktu, gdy dotyczy 2 moli albo odwrotnie).
- Odpowiedzi zawyżone często biorą się z błędu jednostek (np. potraktowania 1 t jako 1 kg lub pomieszania kJ z MJ).
- Wyniki o poprawnym rządzie wielkości, ale inne liczbowo, zwykle oznaczają użycie niewłaściwej wartości ciepła (np. pomylenie danych: entalpia tworzenia vs entalpia reakcji dla całego równania).
Po poprawnym przeliczeniu masy na mole, uwzględnieniu stechiometrii i przemnożeniu przez podany efekt cieplny otrzymuje się wynik 1,225×106 kJ.
