KWALIFIKACJA GIW13 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 25.
Oblicz, ile rur płuczkowych należy zamontować w przewodzie wiertniczym, służącym do wykonania otworu o głębokości 3280 m, jeżeli planowana długość kolumny obciążników wynosi 160 m, a długość jednej rury płuczkowej wynosi 12 m.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Długość otworu 3280 m to suma długości kolumny obciążników i rur płuczkowych.
Najpierw odejmij obciążniki: 3280 − 160 = 3120 m. To łączna długość rur płuczkowych. Następnie podziel przez długość jednej rury: 3120/12 = 260, więc potrzeba 260 szt.

Pełne wyjaśnienie:

W przewodzie wiertniczym do wykonania otworu o określonej głębokości łączna długość elementów opuszczonych do otworu powinna odpowiadać tej głębokości (w uproszczeniu: pomijając szczegóły takie jak naddatki operacyjne). W treści podano, że głębokość otworu wynosi 3280 m oraz że zaplanowano kolumnę obciążników o długości 160 m. Pozostałą część długości mają zapewnić rury płuczkowe o stałej długości 12 m każda.

Krok 1: wyznaczenie łącznej długości rur płuczkowych.
Skoro 3280 m to docelowa długość przewodu w otworze, a 160 m zajmują obciążniki, to na rury płuczkowe pozostaje:

3280 m − 160 m = 3120 m

Krok 2: przeliczenie długości na liczbę rur.
Jedna rura ma 12 m, więc liczbę rur obliczamy przez podzielenie łącznej wymaganej długości przez długość jednego odcinka:

3120 m / 12 m = 260

Otrzymujemy dokładnie liczbę całkowitą, więc nie ma potrzeby zaokrąglania ani dodawania dodatkowej rury "na resztę".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • 245 szt. oznaczałoby długość rur 245×12 = 2940 m, a po dodaniu 160 m obciążników daje 3100 m, czyli za mało względem 3280 m. To typowy skutek błędu rachunkowego lub pomylenia liczb w odejmowaniu.
  • 274 szt. daje 274×12 = 3288 m samych rur, a po dodaniu 160 m obciążników przekracza wymaganą długość. To może wynikać z nieuwzględnienia odejmowania obciążników.
  • 287 szt. jeszcze bardziej zawyża wynik (287×12 = 3444 m), co zwykle wynika z dzielenia lub odejmowania wykonanego na błędnych danych albo z pośpiechu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj sens wyniku przez szybkie "sprawdzenie wsteczne": policz, jaką długość daje liczba rur razy 12 m i czy po dodaniu 160 m wychodzi 3280 m.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw ustal, jaka część głębokości jest zajęta przez inne elementy (np. obciążniki). Odejmij ich łączną długość od głębokości otworu, a otrzymaną długość rur podziel przez długość jednej rury. Wynik (w sztukach) to wymagana liczba rur.
Bo obciążniki są częścią przewodu wiertniczego i "zajmują" określoną długość w otworze. Jeśli plan zakłada 160 m obciążników, to rury płuczkowe mają zapewnić tylko pozostałą długość do całkowitej głębokości. Pominięcie odejmowania prowadzi do zawyżenia liczby rur.
Rury płuczkowe to odcinki przewodu wiertniczego, które tworzą zasadniczą długość kolumny i umożliwiają m.in. tłoczenie płuczki wiertniczej do otworu. W zadaniach egzaminacyjnych ich liczbę często wyznacza się z różnicy: głębokość otworu minus długość innych elementów.
Kolumna obciążników to cięższa część zestawu (elementy obciążające), której zadaniem jest m.in. zapewnienie odpowiedniego obciążenia na świder i stabilizacji pracy w dolnej części przewodu. W obliczeniach długości traktuje się ją jak segment o znanej długości, niezależny od rur płuczkowych.
Zastosuj kontrolę wsteczną: pomnóż policzoną liczbę rur przez długość jednej rury, a następnie dodaj długość obciążników. Suma powinna dać głębokość otworu z treści zadania. Jeśli suma jest mniejsza lub większa, to znak, że popełniono błąd w odejmowaniu lub dzieleniu.
Zaokrąglanie ma sens tylko wtedy, gdy dzielenie daje wynik z resztą, bo fizycznie nie montuje się "ułamka rury". Wtedy zwykle trzeba przyjąć liczbę całkowitą w górę. Jeśli dzielenie jest bezresztowe (jak w tym typie zadań), przyjmuje się dokładną liczbę rur.
Najczęstsze pomyłki to: dzielenie całej głębokości przez długość rury bez odjęcia obciążników, mieszanie jednostek (metry ze sztukami), zła kolejność działań oraz błędne przepisywanie danych (np. 160 zamiast 180). Pomaga zapisanie dwóch kroków: różnica długości, potem dzielenie.
W zadaniach egzaminacyjnych często przyjmuje się takie uproszczenie, aby sprawdzić umiejętność planowania długości zestawu. W praktyce mogą występować dodatkowe czynniki organizacyjne i technologiczne. Na egzaminie kluczowe jest trzymanie się danych z treści i logiczne rozdzielenie długości na segmenty.
Zwróć uwagę na sformułowania typu "planowana długość kolumny obciążników" oraz "długość jednej rury". Jeśli w treści podano osobno długość obciążników, to znaczy, że są częścią całości, a rury mają uzupełnić resztę. Gdyby chodziło o same rury, zwykle nie podawano by obciążników.
Ćwicz schemat: (1) wypisz dane i jednostki, (2) ustal, co jest częścią całości i co trzeba odjąć/dodać, (3) wykonaj dzielenie, (4) zrób sprawdzenie wsteczne. Dobrą praktyką jest też szybkie oszacowanie, czy wynik rzędu kilkuset rur jest realistyczny dla kilku kilometrów.
info

Statystycznie 68% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Długość otworu 3280 m to suma długości kolumny obciążników i rur płuczkowych.Najpierw odejmij obciążniki: 3280 − 160 = 3120 m."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/centrum kształcenia z zakresu budowy przewodu wiertniczego
  • Zadania rachunkowe z planowania przewodu wiertniczego (arkusze ćwiczeń)
  • Instrukcje technologiczne dotyczące kompletacji przewodu wiertniczego (wewnętrzne procedury zakładowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego