KWALIFIKACJA BUD20 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 6.
Oblicz, korzystając ze wzoru i danych zawartych w tabeli, średniodobowe zapotrzebowanie na wodę Qdśr [m3/d] dla osiedla, które będzie liczyło 850 mieszkańców. Dla całego osiedla zaprojektowano wodociąg i kanalizację, a dla mieszkań maksymalny standard wyposażenia z centralnym ogrzewaniem ciepłej wody.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z obliczaniem średniodobowego zapotrzebowania na wodę dla osiedla.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Średniodobowe zapotrzebowanie na wodę oblicza się, wybierając z tabeli jednostkowy wskaźnik zużycia dla "maksymalnego standardu wyposażenia" i mnożąc go przez liczbę mieszkańców. Następnie wynik trzeba przeliczyć na m3/d (konwersja z litrów). Daje to 136 m3/d.

Pełne wyjaśnienie:

Średniodobowe zapotrzebowanie na wodę Qdśr dla osiedla wyznacza się z prostego bilansu: bierzemy jednostkowe zużycie wody (wskaźnik) oraz liczbę użytkowników i wykonujemy mnożenie, a na końcu pilnujemy jednostek.

Jak wykonać obliczenie poprawnie?

  • Odczytaj z tabeli wskaźnik jednostkowy odpowiadający warunkom zadania: osiedle mieszkaniowe oraz maksymalny standard wyposażenia z centralnym ogrzewaniem ciepłej wody.
  • Podstaw liczbę mieszkańców: 850.
  • Policz dobową ilość wody: wskaźnik × liczba mieszkańców. Uważaj, czy wskaźnik odnosi się do jednej osoby na dobę.
  • Przelicz jednostki na m3/d. Jeśli wskaźnik jest w litrach na dobę, to przejście do m3/d wykonuje się przez podział przez 1000.

Wynik 136 m3/d jest zgodny z danymi z tabeli i poprawnym przeliczeniem jednostek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "85 m3/d" często pojawia się, gdy przyjmie się zbyt niski wskaźnik jednostkowy (inny standard wyposażenia) albo omyłkowo zastosuje mniejszą liczbę mieszkańców.
  • "119 m3/d" może wynikać z odczytania wartości z sąsiedniego wiersza tabeli lub z pomylenia warunku "maksymalny standard" z wariantem pośrednim.
  • "68 m3/d" bywa skutkiem błędu rzędu wielkości: np. podzielenia przez 1000 w niewłaściwym miejscu albo przyjęcia wskaźnika przypadającego na inne odniesienie (np. mieszkanie zamiast osoby) bez sprawdzenia opisu tabeli.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku i wykonaj szybki test sensowności: 850 osób to duża liczba, więc wynik rzędu kilkudziesięciu–kilkuset m3/d jest realistyczny, natomiast wartości wielokrotnie mniejsze lub większe zwykle sygnalizują błąd w doborze wskaźnika albo w konwersji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Aby obliczyć Qdśr, wybierz z tabeli wskaźnik jednostkowy zużycia wody dla danego standardu wyposażenia, pomnóż go przez liczbę mieszkańców, a potem przelicz jednostki na m3/d. Kluczowe są: właściwy wiersz tabeli i poprawna konwersja litrów na metry sześcienne.
To wartość opisująca przeciętne zużycie wody przypadające na określoną jednostkę odniesienia (najczęściej 1 mieszkańca na dobę) w danych warunkach. Wskaźnik zależy m.in. od standardu wyposażenia lokali, dlatego w zadaniu trzeba dobrać dokładnie ten wariant, który podano w treści.
Wiele tabel podaje zużycie wody w litrach na dobę, a w projektowaniu sieci i w zadaniach egzaminacyjnych wynik bywa wymagany w m3/d. Ponieważ 1 m3 = 1000 L, pominięcie tego przeliczenia zmienia wynik o rząd wielkości i prowadzi do wyboru błędnej odpowiedzi.
Najczęstsze błędy to: wybór niewłaściwego wiersza tabeli (zły standard wyposażenia), pomylenie średniodobowego zapotrzebowania z maksymalnym dobowym/godzinowym oraz pomyłka jednostek (brak podziału przez 1000 lub podział wykonany w złym miejscu). Pomaga zapis jednostek w każdym kroku.
Qdśr służy do bilansów i ogólnej oceny dobowego zapotrzebowania (np. dla osiedla). Wartości maksymalne (dobowe lub godzinowe) są potrzebne do doboru elementów pod kątem szczytowych rozbiorów, np. przy sprawdzaniu przepustowości przewodów czy armatury. Nie należy ich mieszać w jednym wzorze.
W samym obliczeniu Qdśr kluczowe są liczba mieszkańców i wskaźnik zużycia wody. Wzmianka o kanalizacji zwykle stanowi kontekst projektowy (osiedle ma komplet mediów) i jest ważna przy dalszych obliczeniach ścieków, ale nie zmienia sposobu wyznaczenia średniodobowego zapotrzebowania na wodę.
Trzeba czytać nagłówki i opisy wariantów, bo "maksymalny standard" bywa powiązany z określonym wyposażeniem (np. ciepła woda, centralne ogrzewanie, pełne zaplecze sanitarne). W zadaniu egzaminacyjnym wybierasz dokładnie taki wariant, jaki podano w treści, bez "dopowiadania" innych założeń.
Wykonaj szybkie oszacowanie rzędu wielkości: pomnóż liczbę mieszkańców przez typowe zużycie na osobę na dobę (z tabeli), a następnie przelicz na m3/d. Jeśli wynik jest kilkukrotnie za mały lub za duży, zwykle oznacza to błąd w doborze wskaźnika albo w konwersji L↔m3.
Najczęściej spotkasz: L/(os·d) lub L/d jako jednostkę wskaźnika oraz m3/d jako jednostkę wyniku Qdśr. W innych zadaniach projektowych mogą wystąpić także m3/h lub L/s (dla przepływów chwilowych). Kluczowe jest konsekwentne przeliczanie jednostek.
Ćwicz schemat: odczyt z tabeli → podstawienie liczby mieszkańców → obliczenie → konwersja jednostek → kontrola wyniku. Zrób listę typowych przeliczeń (1000 L = 1 m3) i trenuj rozpoznawanie, czy tabela dotyczy osoby, mieszkania czy innej jednostki. To ogranicza błędy rutynowe na egzaminie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 31% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Średniodobowe zapotrzebowanie na wodę oblicza się, wybierając z tabeli jednostkowy wskaźnik zużycia dla "maksymalnego standardu wyposażenia" i mnożąc go przez liczbę mieszkańców."

Materiały:

  • Podręczniki/opracowania z projektowania sieci i instalacji wodociągowych (działy: zapotrzebowanie na wodę, wskaźniki jednostkowe)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji BUD.20 dotyczące bilansów wody i ścieków
  • Zestawy zadań rachunkowych: dobowe/ godzinowe rozbiory wody oraz konwersje jednostek

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego