KWALIFIKACJA HGT10 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 28.
Oblicz koszty wyżywienia (4 śniadania i 4 obiady) dla 6-letniego dziecka w Gospodarstwie Agroturystycznym Borek w terminie od 13 do 17 lipca.
Ilustracja przedstawia tabelę z cennikiem usług gastronomicznych w Gospodarstwie Agroturystycznym Borek.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik 30 zł otrzymuje się, gdy dla dziecka 6-letniego zastosuje się właściwe stawki z cennika gospodarstwa za 1 śniadanie i 1 obiad, a następnie policzy koszt 4 śniadań oraz 4 obiadów i zsumuje oba składniki. Kluczowe jest dobranie ceny dla dziecka, nie dla osoby dorosłej.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć koszt wyżywienia dla 6-letniego dziecka, należy oprzeć się na cenniku gospodarstwa (stawki jednostkowe) oraz na informacji z treści zadania, że chodzi dokładnie o 4 śniadania i 4 obiady.

Krok 1: dobór właściwych stawek.
W cenniku trzeba znaleźć cenę jednego śniadania oraz jednego obiadu w kategorii odpowiadającej dziecku w wieku 6 lat. To ważne, bo w praktyce obiekty często mają różne stawki zależnie od wieku (dzieci/dorośli) i rodzaju posiłku.

Krok 2: obliczenie kosztu śniadań.
Wybraną z cennika stawkę za śniadanie dla dziecka mnożymy przez 4. Otrzymujemy koszt wszystkich śniadań w badanym terminie.

Krok 3: obliczenie kosztu obiadów.
Analogicznie, stawkę za obiad dla dziecka mnożymy przez 4. Otrzymujemy koszt wszystkich obiadów.

Krok 4: zsumowanie kosztów.
Dodajemy koszt śniadań i koszt obiadów. Poprawny wynik końcowy to 30 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 60 zł – typowy błąd podwojenia: uczeń może nieświadomie policzyć posiłki dla dwóch osób albo zastosować niewłaściwą stawkę (np. dla dorosłego) i uzyskać zawyżony wynik.
  • 80 zł – wynik skrajnie zawyżony, zwykle z powodu wybrania cen z innej kategorii (np. pełnopłatnej) lub błędnego założenia, że posiłków jest więcej niż 4+4.
  • 20 zł – wynik zaniżony, często z powodu pominięcia jednego rodzaju posiłku (np. policzenia tylko śniadań) albo błędu w mnożeniu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści: kto? (dziecko 6-letnie), co? (śniadania i obiady), ile? (4 i 4). Następnie sprawdź w cenniku, czy kategorie wiekowe są jednoznaczne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj w cenniku stawkę za 1 śniadanie i 1 obiad dla właściwej kategorii wieku (tu: dziecko 6-letnie). Potem policz: stawka śniadania × 4 oraz stawka obiadu × 4. Na końcu dodaj oba wyniki.
Bo liczba dni nie zawsze równa się liczbie posiłków. Gość może mieć wybrane tylko niektóre świadczenia albo posiłki mogą być liczone według zamówienia. Egzamin sprawdza, czy liczysz dokładnie to, co podano: 4 śniadania i 4 obiady, bez dopowiadania.
Wybierz przedział, do którego jednoznacznie należy dziecko. Jeśli cennik ma progi typu "do X lat" lub "od X do Y lat", sprawdź, czy granica jest włączona (np. "do 6 lat" vs "od 6 lat"). Na egzaminie stosuj dokładnie zapis z cennika, nie intuicję.
Najczęstsze to: pominięcie jednego rodzaju posiłku (np. tylko śniadania), użycie stawki dla dorosłego zamiast dla dziecka, błędne mnożenie przez liczbę posiłków oraz automatyczne liczenie "na dni pobytu" zamiast na liczbę świadczeń. Pomaga zapisanie działań w dwóch liniach: śniadania i obiady.
Daty są kontekstem pobytu, ale w samym rachunku decyduje liczba świadczeń: 4 śniadania i 4 obiady. Jeżeli liczby posiłków są już podane, nie trzeba ich ponownie wyprowadzać z dat. Daty mogą jednak wskazywać sezon, a więc właściwą tabelę cen w cenniku.
W cennikach sezonowość bywa oznaczona jako "sezon wysoki/niski" albo konkretnymi przedziałami dat. W takim przypadku dopasowujesz termin pobytu do odpowiedniej kolumny/tabeli. Jeżeli cennik ma tylko jedną cenę, stosujesz ją niezależnie od dat.
Zrób szybką kontrolę: policz koszt 8 posiłków "na oko" (czy wynik nie jest rażąco zbyt wysoki lub zbyt niski), upewnij się, że uwzględniłeś i śniadania, i obiady, oraz że użyłeś stawek dla dziecka. Na końcu porównaj z odpowiedziami i wybierz zgodną liczbowo.
Zwykle chodzi o koszt dla gościa wynikający z cennika (czyli kwotę do zapłaty za posiłki), a nie o koszt wytworzenia posiłku przez gospodarstwo. Dlatego podstawą jest cennik i liczba świadczeń. Jeśli egzamin miałby badać koszt własny, w treści byłyby dane o surowcach i gramaturach.
Traktuj je jako dwa oddzielne składniki. Najpierw liczysz śniadania: cena śniadania dla dziecka × liczba śniadań. Potem obiady: cena obiadu dla dziecka × liczba obiadów. Dopiero na końcu dodajesz wyniki. Nie uśredniaj cen i nie mnoż jednej stawki przez wszystkie posiłki.
Ćwicz na przykładowych cennikach: odczyt stawek, wybór właściwej kategorii (wiek, sezon), mnożenie przez liczbę świadczeń oraz sumowanie kilku pozycji. Warto robić krótkie notatki: "kategoria – stawka – liczba – wynik". To minimalizuje pomyłki pod presją czasu.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Kluczowe jest dobranie ceny dla dziecka, nie dla osoby dorosłej."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw kalkulacji kosztów w usługach turystycznych i żywieniowych (rachunek kosztów, wycena świadczeń)
  • Przykładowe cenniki gospodarstw agroturystycznych i zadania z odczytem stawek dla różnych grup gości
  • Arkusze ćwiczeń z obliczeń: sumowanie świadczeń, mnożenie stawek jednostkowych, kontrola wyniku

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego