KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 10.
Oblicz objętość ściany oporowej żelbetowej (podstawa ściany oraz część pionowa) o długości 10 m.
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny ściany oporowej żelbetowej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Objętość ściany oporowej liczy się jako sumę objętości dwóch części: podstawy oraz części pionowej. Każdą z nich oblicza się jak dla graniastosłupa: V = pole przekroju × długość (tu 10 m), korzystając z wymiarów podanych w zadaniu/na rysunku.
Po zsumowaniu otrzymuje się 21,50 m3.

Pełne wyjaśnienie:

Ściana oporowa żelbetowa w tym zadaniu jest traktowana jako bryła złożona z dwóch elementów:

  • podstawa (stopa)
  • część pionowa (trzon)

Dlatego poprawna metoda polega na obliczeniu dwóch objętości, a następnie ich dodaniu.

1) Zasada ogólna
Jeżeli element ma stały przekrój na całej długości, to jest graniastosłupem i jego objętość liczymy ze wzoru:
V = P × L, gdzie P to pole przekroju poprzecznego, a L to długość (w zadaniu 10 m).

2) Podstawa ściany
Wyznacza się pole przekroju podstawy (zwykle prostokąt: szerokość × grubość/wysokość, zgodnie z wymiarami z dokumentacji/rysunku), a następnie mnoży przez 10 m.

3) Część pionowa
Analogicznie wyznacza się pole przekroju części pionowej (najczęściej prostokąt: grubość × wysokość) i mnoży przez 10 m.

4) Suma
Całkowita objętość ściany oporowej to:
Vcałk = Vpodst + Vpion.
Dla danych z zadania/rysunku otrzymuje się wynik 21,50 m3.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • 7,50 m3 oraz 12,50 m3 typowo odpowiadają policzeniu tylko jednego składnika (np. samej części pionowej albo samej podstawy) lub przyjęciu błędnych wymiarów przekroju.
  • 2,15 m3 jest charakterystyczne dla pomyłki jednostek (np. nieuwzględnienie długości 10 m) albo potraktowania objętości jak pola przekroju.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach sprawdź "wymiarowość" wyniku. Jeśli mnożysz metry przez metry, masz m2; dopiero po kolejnym mnożeniu przez metr otrzymujesz m3. To szybki sposób na wychwycenie błędu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Traktuj ścianę jako sumę dwóch brył: podstawy i części pionowej. Dla każdej części policz pole przekroju P, a potem objętość V = P × L, gdzie L to długość (np. 10 m). Na końcu dodaj: Vcałk = Vpodst + Vpion.
Jeśli element ma taki sam kształt przekroju na całej długości, jest graniastosłupem. Wtedy "przekrój" (m2) powtarza się na całej długości (m), więc objętość to m2 × m = m3. To podstawowa zasada w obmiarze robót betoniarskich.
Podstawa i część pionowa mają zwykle inne wymiary przekroju, więc są dwoma różnymi graniastosłupami. Policzenie tylko jednego elementu zaniża zapotrzebowanie na beton i zbrojenie. W obmiarze robót poprawny wynik musi obejmować wszystkie części wykonywane z mieszanki betonowej.
Końcowy wynik objętości betonu musi być w m3. Gdy liczysz pole przekroju, wychodzi m2. Dopiero po pomnożeniu przez długość w metrach dostajesz m3. Jeśli na końcu masz m2 lub m, to znaczy, że pominąłeś jakiś wymiar.
Rysunek jest potrzebny wtedy, gdy wymiary podstawy i trzonu nie są podane w treści. Bez tych danych nie da się policzyć pola przekroju, a więc i objętości. Na egzaminie zawsze upewnij się, czy wszystkie wymiary są w tekście czy na ilustracji i odczytaj je przed rachunkami.
Tak, jeśli 10 m to długość ściany, a obliczasz objętość całego elementu w przestrzeni. Częsty błąd to policzenie tylko pola przekroju (m2) i uznanie go za objętość. W obmiarze robót objętość dotyczy całej długości elementu, więc długość musi się pojawić w mnożeniu.
Najczęstsze błędy to: pominięcie jednej części (np. podstawy), pomylenie wysokości z grubością, nieuwzględnienie długości ściany oraz bałagan w jednostkach (m, m2, m3). Pomaga kontrola: czy wynik jest realistyczny oraz czy jednostka końcowa to m3.
Porównaj rząd wielkości: jeśli ściana ma długość 10 m i przekrój liczony w dziesiątkach centymetrów, wynik zwykle będzie w kilku–kilkudziesięciu m3, a nie w ułamkach m3. Drugi test to wymiarowość: m2 × m musi dać m3.
Potrzebujesz wymiarów przekroju podstawy, najczęściej jej szerokości i wysokości (grubości w przekroju). Z tych danych liczysz pole przekroju (np. prostokąt), a potem mnożysz przez długość ściany. Jeśli podstawa ma nietypowy kształt, dziel ją na proste figury i sumuj pola.
Ćwicz zadania na bryły złożone (fundamenty, ściany, stopy) i zawsze zapisuj: pole przekroju, długość oraz jednostki. Trenuj też odczyt wymiarów z rysunku: wysokości, grubości i szerokości. Na egzaminie rób krótką kontrolę: czy uwzględniłeś wszystkie części i czy wynik jest w m3.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Objętość ściany oporowej liczy się jako sumę objętości dwóch części: podstawy oraz części pionowej."

Materiały:

  • Tablice i wzory z geometrii (objętości brył, pola figur)
  • Materiały dydaktyczne z obmiaru robót betoniarskich i żelbetowych (podręczniki szkolne/branżowe)
  • Zestawy zadań z obliczania objętości elementów konstrukcyjnych (fundamenty, ściany, płyty)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego