W zadaniach tego typu wysokość danego poziomu obserwacyjnego (tu: H3) oblicza się na podstawie opracowanych wyników pomiaru zestawionych w tabeli. Tabela zwykle zawiera informacje pozwalające przenieść wysokość z punktu o znanej rzędnej (np. reperu) na kolejne punkty/poziomy.
Typowa logika obliczeń jest następująca:
- Krok 1: ustal wysokość punktu odniesienia (rzędną początkową), jeśli jest podana w tabeli.
- Krok 2: odczytaj z tabeli przewyższenia między kolejnymi etapami (np. poziom 1 → poziom 2 → poziom 3) albo wartości pośrednie (rzędne punktów pośrednich).
- Krok 3: wykonaj sumowanie przewyższeń z zachowaniem znaków (wzrost wysokości dodajesz, spadek odejmujesz). To jest najczęstsze miejsce błędów: mechaniczne dodanie wszystkich liczb bez analizy, czy przewyższenie jest dodatnie czy ujemne.
- Krok 4: zastosuj zasady zaokrąglania zgodne z dokładnością danych w tabeli i podaj wynik w metrach.
Odpowiedź "H3 = 9,84 m" jest poprawna, ponieważ jest zgodna z rachunkiem wynikającym z tabeli (sumą odpowiednio dobranych przewyższeń lub różnic rzędnych).
Pozostałe wartości są typowymi rezultatami błędów rachunkowych:
- "H3 = 4,57 m" może wynikać z pominięcia jednego etapu przeniesienia wysokości lub błędnego przepisania jednej z pozycji z tabeli.
- "H3 = 3,40 m" często odpowiada sytuacji, gdy student odjął przewyższenie, które należało dodać (odwrócenie znaku) albo potraktował wartość pośrednią jak końcową.
- "H3 = 11,01 m" bywa skutkiem dodania wszystkich składowych bez kontroli znaków lub błędów w zaokrągleniu/sumowaniu liczb dziesiętnych.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu H3 zawsze zrób krótką kontrolę sensu wyniku (czy wysokość rośnie/maleje zgodnie z opisem poziomów) oraz sprawdź, czy jednostki i zapis dziesiętny są spójne z tabelą.
