Ocena ryzyka zawodowego służy rozpoznaniu zagrożeń na stanowisku pracy, oszacowaniu prawdopodobieństwa i skutków zdarzeń oraz zaplanowaniu działań ograniczających ryzyko. Kluczowa zasada praktyczna w BHP jest taka, że każde stanowisko pracy wymaga oceny ryzyka, bo ryzyko może wynikać nie tylko z oczywistych zagrożeń wypadkowych, ale też z ergonomii, obciążenia psychicznego, organizacji pracy, hałasu, drgań, czynników chemicznych, biologicznych czy nawet z pozornie "bezpiecznych" czynności rutynowych.
Odpowiedź "na wszystkich stanowiskach pracy." jest więc poprawna, bo obejmuje pełny zakres obowiązku: zarówno stanowiska produkcyjne, magazynowe i transportowe, jak i biurowe czy pomocnicze.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "na stanowiskach pracy szczególnie niebezpiecznych." – to częsty skrót myślowy. Takie stanowiska rzeczywiście wymagają szczególnej uwagi, ale nie są jedynymi, dla których wykonuje się ocenę ryzyka. Ograniczenie wyłącznie do nich pomija inne realne zagrożenia w firmie.
- "tylko tam, gdzie na stanowiskach występują czynniki uciążliwe dla zdrowia." – słowo "tylko" zawęża obowiązek. Ponadto czynniki uciążliwe to tylko jedna z grup czynników, a ryzyko może wynikać także z czynników niebezpiecznych i szkodliwych.
- "tylko tam, gdzie na stanowiskach występują czynniki szkodliwe dla zdrowia." – podobnie: zawężenie do jednej kategorii. Na wielu stanowiskach dominują np. zagrożenia wypadkowe (niebezpieczne) lub uciążliwości/ergonomia, a mimo to ocena ryzyka jest potrzebna.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy tego, gdzie robi się ocenę ryzyka, najbezpieczniejszą merytorycznie odpowiedzią jest ta obejmująca wszystkie stanowiska, bez dodatkowych ograniczeń typu "tylko" lub "wyłącznie".
