Degradacja gleb może mieć różny charakter: biologiczny, chemiczny i fizyczny. W tym zadaniu pytanie dotyczy konkretnie degradacji biologicznej, czyli takiej, która wiąże się ze spadkiem aktywności organizmów glebowych oraz pogorszeniem funkcji gleby wynikającym m.in. z ubytku materii organicznej.
Dlaczego poprawne jest: "zapobieganiu utracie substancji organicznej"?
Substancja organiczna (w tym próchnica) jest podstawą "życia" w glebie: stanowi źródło energii i składników dla mikroorganizmów, sprzyja tworzeniu agregatów glebowych, poprawia retencję wody i ogólną żyzność. Jej spadek oznacza zwykle mniejszą aktywność biologiczną i gorsze właściwości produkcyjne. Dlatego ochrona przed degradacją biologiczną koncentruje się na utrzymaniu/dostarczaniu materii organicznej (np. poprzez pozostawianie resztek pożniwnych, stosowanie obornika, międzyplonów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "niedopuszczaniu do nadmiernego zakwaszenia" – zakwaszenie jest przede wszystkim problemem chemicznym. Ochrona przed nim obejmuje m.in. regulację odczynu (np. wapnowanie), ale to nie jest sedno degradacji biologicznej.
- "przykrywaniu ich na okres wiosny materiałami mulczującymi" – mulczowanie jest praktyką agrotechniczną, która często ogranicza parowanie wody i może chronić glebę przed erozją oraz wahaniami temperatury. Może pośrednio wspierać biologię, ale jako odpowiedź definicyjna nie opisuje istoty ochrony przed degradacją biologiczną.
- "zakładaniu śródpolnych pasów zadrzewień" – zadrzewienia śródpolne są klasycznym działaniem przeciwerozyjnym (wiatrowym) i krajobrazowym. Wpływają korzystnie na środowisko, lecz nie stanowią podstawowej definicji ochrony przed degradacją biologiczną gleby.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "biologiczna", szukaj odpowiedzi związanych z materią organiczną, próchnicą, mikroorganizmami i aktywnością biologiczną, a nie z samym odczynem, erozją czy zabiegami mechanicznymi.
