W postępowaniu podatkowym trzeba odróżnić decyzję od innych pism urzędowych (np. wezwań). Odwołanie jest klasycznym środkiem zaskarżenia i – zgodnie z zasadą dwuinstancyjności – przysługuje stronie od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji. To decyzja rozstrzyga sprawę merytorycznie (np. określa zobowiązanie), dlatego ustawodawca przewiduje możliwość jej kontroli w II instancji.
Odpowiedź "Od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji" jest poprawna, ponieważ tylko taki akt jest zaskarżalny odwołaniem w opisanym trybie. W praktyce istotne jest także to, że odwołanie wnosi się w określonym terminie od doręczenia decyzji i powinno zawierać zarzuty, żądanie oraz wskazanie dowodów.
- Odpowiedź "Od wezwania do zapłaty zaległości podatkowej" jest błędna, bo wezwanie nie jest decyzją rozstrzygającą sprawę; to pismo wzywające do działania (np. zapłaty) i samo w sobie nie uruchamia trybu odwoławczego właściwego dla decyzji.
- Odpowiedź "Od informacji telefonicznej przekazanej przez urząd" jest błędna, ponieważ informacja telefoniczna nie jest formalnym aktem procesowym i nie stanowi decyzji podlegającej zaskarżeniu.
- Odpowiedź "Od ogólnego pisma przypominającego o obowiązkach podatnika" jest błędna, bo pismo o charakterze informacyjnym nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach w indywidualnej sprawie tak jak decyzja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści dokumentu nie ma elementów typowych dla decyzji (rozstrzygnięcie, uzasadnienie, pouczenie o odwołaniu), to najczęściej nie jest to akt, od którego przysługuje odwołanie. Najpierw identyfikuj rodzaj pisma, dopiero potem wybieraj środek działania.
