W praktyce i w ujęciu przepisów ścieki oczyszczone z przydomowej oczyszczalni mogą być odprowadzane do dwóch podstawowych kategorii odbiorników: do wód powierzchniowych albo do ziemi (gruntu). Dlatego poprawne jest wskazanie "wody powierzchniowe (jeziora, rzeki, morze) oraz grunt o dobrej przepuszczalności".
Dlaczego tak? Wody powierzchniowe (np. rzeki, jeziora, morze, a w praktyce także rowy/cieki) są odbiornikiem, o ile spełnia się wymagania dotyczące jakości ścieków i uzyskuje wymagane decyzje (często pozwolenie wodnoprawne). Z kolei odprowadzanie do ziemi odbywa się przez rozwiązania rozsączające; kluczowe jest, aby grunt był przepuszczalny, bo tylko wtedy następuje infiltracja bez zastoisk i ryzyka awarii.
Odpowiedź zawierająca "wody stojące, grunty słabo przepuszczalne, kąpieliska" jest błędna, ponieważ miesza obiekty o szczególnej ochronie sanitarnej (kąpieliska) z warunkami technicznymi, które wykluczają skuteczne i bezpieczne rozsączanie (grunty słabo przepuszczalne, np. gliny/iły).
Stwierdzenie o "wyłącznie wodach głębokich i rwących rzekach górskich" jest nieprawdziwe: przepisy nie operują takim podziałem rzek, a odbiornikiem może być ogólnie woda powierzchniowa przy spełnieniu wymagań, nie tylko szczególny typ rzeki.
Wariant z "studniami pitnymi, zbiornikami retencyjnymi, terenami rekreacyjnymi" jest błędny, bo obiekty związane z wodą pitną i rekreacją wymagają stref ochronnych i nie powinny być odbiornikiem ścieków; grozi to ryzykiem sanitarnym i środowiskowym.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy odpowiedź wskazuje odbiornik (woda/grunt), a nie urządzenie lub miejsce wrażliwe (kąpielisko, ujęcie wody). Następnie sprawdź, czy grunt ma wymaganą przepuszczalność dla rozsączania.
