W astygmatyzmie promienie świetlne nie ogniskują się w jednym punkcie, lecz tworzą dwie prostopadłe linie ogniskowe. Typ astygmatyzmu (prosty, złożony, mieszany) określa się na podstawie położenia tych linii ogniskowych względem siatkówki.
Astygmatyzm złożony rozpoznaje się, gdy obie linie ogniskowe leżą po tej samej stronie siatkówki: albo obie przed siatkówką, albo obie za siatkówką. W opisie podano, że dla wiązki równoległej obydwa ogniska obrazowe znajdują się za siatkówką, więc spełniony jest dokładnie warunek astygmatyzmu złożonego (w praktyce odpowiada to odmianie złożonej nadwzrocznej).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Prosty – w astygmatyzmie prostym jedna linia ogniskowa leży na siatkówce, a druga jest przesunięta przed lub za nią. Tu oba ogniska są za siatkówką, więc nie jest to typ prosty.
- Mieszany – wymaga, aby jedna linia ogniskowa była przed siatkówką, a druga za siatkówką. Opis mówi o dwóch ogniskach po tej samej stronie (za siatkówką), więc warunek mieszanego nie zachodzi.
- Nieregularny – to inna klasyfikacja: dotyczy regularności południków i jakości/kształtu powierzchni optycznych, a nie samego położenia ognisk względem siatkówki. Z opisu wynika wyłącznie położenie ognisk, więc nie można na tej podstawie wnioskować o nieregularności.
W praktyce dla technika optyka takie rozróżnienie pomaga poprawnie rozumieć zapisy refrakcji i dobierać korekcję cylindryczną/toryczną, zamiast mylić typ wady z jej regularnością.
