Okres przebiegu (T) to czas, po którym sygnał okresowy powtarza się w tej samej fazie. W praktyce na wykresie/ekranie oscyloskopu najpewniej mierzy się go jako odstęp czasu między dwoma kolejnymi, identycznymi punktami przebiegu, np.:
- dwoma kolejnymi maksimami,
- dwoma kolejnymi minimami,
- dwoma kolejnymi przejściami przez ten sam poziom z tym samym kierunkiem (np. zbocze narastające).
Aby wyznaczyć T z rysunku, wykonuje się standardową procedurę:
- Wybiera się dwa punkty o tej samej fazie (początek i koniec jednego cyklu).
- Odczytuje się różnicę czasu z osi X, zwykle jako liczbę działek.
- Jeśli oś jest w działkach, mnoży się liczbę działek przez wartość skali czasu (np. time/div).
Dla przedstawionego przebiegu taki odczyt odpowiada 600 µs, czyli 0,0006 s. Odpowiedź 300 µs jest typowym skutkiem zmierzenia półokresu zamiast pełnego okresu (wybranie punktów oddalonych o połowę cyklu). Odpowiedź 100 µs zwykle wynika z błędnego policzenia działek lub nieuwzględnienia, że okres obejmuje cały powtarzalny fragment, a nie tylko krótki impuls/odcinek. Odpowiedź 1000 µs (1 ms) najczęściej pojawia się przy przeliczeniu na "okrągłą" wartość bez sprawdzenia skali lub przy pomyleniu liczby działek przypadających na cykl.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy wybrane punkty mają ten sam kształt i ten sam kierunek zmian (np. oba na zboczu narastającym). To minimalizuje ryzyko pomiaru półokresu lub fragmentu przebiegu.
