Opis w pytaniu wskazuje na budowę krępą: szerokie i krótkie kości oraz mocno rozwinięte kości twarzy i szczęki. Z takim zestawem cech najczęściej kojarzy się typ pykniczny, rozumiany klasycznie jako konstytucja bardziej masywna, o większych szerokościach i krótszych wymiarach w porównaniu do typów smukłych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Typ asteniczny" zwykle opisuje sylwetkę szczupłą, wąską, z delikatniejszym umięśnieniem i mniej "masywną" budową kostną. Taki profil jest przeciwieństwem zestawu cech: szerokie/krótkie kości i silnie zaznacona twarzoczaszka.
- "Typ normosteniczny" jest traktowany jako budowa pośrednia/proporcjonalna. Przy opisie wyraźnie podkreślającym masywność i szerokość elementów kostnych wybór "pośredni" jest mniej uzasadniony.
- "Typ ektomorficzny" (somatotyp w innej klasyfikacji) wiąże się z budową smukłą, długokończynową i wąską. Nawet jeśli termin jest znany z zajęć, nie odpowiada opisowi krępej, szerokiej budowy.
Wskazówka do nauki pod egzamin: przy opisach "krępy, szeroki, masywny, mocniej zarysowana twarzoczaszka" kojarz odpowiedź z typem pyknicznym. Gdy dominują określenia "smukły, wąski, delikatny" – częściej pasują typy asteniczne/ektomorficzne. W protetyce taka wiedza bywa łączona z ogólną analizą rysów twarzy i warunków anatomicznych, choć współcześnie stosuje się też nowsze, bardziej obiektywne podejścia pomiarowe.
