W pytaniu opisano osobę o proporcjonalnej budowie ciała oraz umiarkowanie rozwiniętych kościach twarzy i szczęki. Taki zestaw cech odpowiada pojęciu typu normostenicznego, czyli "pośredniego"/zrównoważonego w klasycznych opisach konstytucjonalnych: bez skrajnej smukłości i bez wyraźnej krępości, z przeciętnym (umiarkowanym) nasileniem cech kostnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Typ asteniczny" bywa opisywany jako smuklejszy, o delikatniejszym kośćcu. Przy takim typie oczekiwalibyśmy raczej słabszego rozwoju struktur kostnych niż "umiarkowanego" w sensie typowym dla proporcjonalnej sylwetki.
- "Typ pykniczny" kojarzy się z budową bardziej krępą i zaokrągloną, co oznacza inne proporcje niż te podane w treści. Opis "proporcjonalne ciało" nie wskazuje na tę charakterystykę.
- "Typ ektomorficzny" pochodzi z klasyfikacji somatotypów (inna terminologia niż typy konstytucjonalne asteniczny–normosteniczny–pykniczny). Nawet jeśli intuicyjnie łączy się z "szczupłą budową", to nie jest to ten sam system pojęć, więc nie odpowiada treści pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najpierw rozpoznaj, z jakiej klasyfikacji pochodzą odpowiedzi. Gdy w opcjach występują zarówno nazwy klasyczne (asteniczny, normosteniczny, pykniczny), jak i somatotypy, łatwo o interferencję pojęć. Następnie dopasuj opis do "środka skali" (normosteniczny) lub do skrajności (asteniczny/pykniczny).
