W zadaniach dotyczących geometrii sieci trakcyjnej kluczowe jest poprawne rozumienie pochylenia (spadku) przewodu jezdnego w przęśle. Pochylenie to miara tego, jak bardzo zmienia się wysokość przewodu na określonej długości.
Najczęściej stosuje się zależność:
i = Δh / L,
gdzie:
- i – pochylenie (bez jednostki),
- Δh – różnica wysokości przewodu jezdnego pomiędzy końcami rozpatrywanego odcinka,
- L – długość przęsła (lub odcinka, dla którego liczysz pochylenie).
W treści podano warunek, aby pochylenie nie przekroczyło 0,10%. To bardzo ważny moment: 0,10% trzeba zamienić na ułamek. Ponieważ 1% = 0,01, to:
0,10% = 0,001.
Zatem warunek graniczny ma postać: Δh ≤ 0,001 · L. Oznacza to, że im dłuższe przęsło, tym większą (ale nadal niewielką) różnicę wysokości można dopuścić. Dalej korzysta się z danych geometrycznych przęsła i konstrukcji wskazanych w zadaniu/rysunku: znając wymagane wysokości na jednym końcu oraz dopuszczalną zmianę wysokości wynikającą z limitu pochylenia, wyznacza się minimalną wysokość zawieszenia na konstrukcji 184-32/941.
Odpowiedź "5,54 m" jest zgodna z takim tokiem rozumowania: jest to wartość minimalna, która jeszcze spełnia ograniczenie i ≤ 0,001 dla parametrów przęsła z zadania.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z jednego z dwóch powodów:
- wartość zbyt mała powoduje przekroczenie dopuszczalnego pochylenia (różnica wysokości robi się za duża w stosunku do długości L),
- wartość zbyt duża może spełniać warunek, ale nie jest minimalna – a pytanie wymaga właśnie minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj 0,10% jako 0,001 i sprawdzaj nierówność "nie przekroczyło" (czyli ≤), a nie równość. To ogranicza pomyłki rachunkowe i błędy interpretacji.
