Drewno ma budowę włóknistą: komórki i włókna są w dużej mierze ułożone równolegle do osi pnia. To powoduje, że drewno jest anizotropowe, czyli jego właściwości mechaniczne zmieniają się wraz z kierunkiem działania siły w stosunku do włókien (najczęściej rozróżnia się kierunek wzdłużny oraz poprzeczny, a w ujęciu bardziej szczegółowym także promieniowy i styczny).
Stwierdzenie "Drewno jest silniejsze wzdłuż ziaren niż poprzecznie do nich." jest prawdziwe, ponieważ obciążenie wzdłuż włókien "pracuje" zgodnie z naturalnym układem struktury drewna. W wielu sytuacjach technologicznych (docisk, ściskanie, zginanie) elementy drewniane lepiej przenoszą obciążenia, gdy główna składowa naprężeń działa wzdłuż włókien. Przy obciążeniu poprzecznym łatwiej dochodzi do rozdzielania struktury, zgniatania i pęknięć wzdłuż włókien.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są nieprawdziwe:
- "Drewno jest równie mocne we wszystkich kierunkach." – to opis materiału izotropowego (np. idealnie jednorodnego metalu w uproszczeniu), a nie drewna. W drewnie kierunek włókien jest podstawową cechą wpływającą na wytrzymałość.
- "Drewno jest silniejsze poprzecznie do ziaren niż wzdłuż nich." – odwraca rzeczywistą zależność. Taka odpowiedź często wynika z nieuwagi językowej (zamiany "wzdłuż" na "poprzecznie") albo błędnej intuicji.
- "Właściwości mechaniczne drewna nie zależą od kierunku ziaren." – przeczy anizotropii. W praktyce operator i mechanik maszyn drzewnych musi uwzględniać kierunek włókien m.in. przy ustawianiu docisków, doborze parametrów obróbki i ocenie ryzyka wyrwania włókien lub pęknięć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się sformułowania absolutne typu "zawsze tak samo" lub "nie zależą", warto sprawdzić, czy nie chodzi o cechę kierunkową materiału. Dla drewna kierunek włókien jest niemal zawsze kluczowy.
