W przewozie międzynarodowym odpowiedzialność przewoźnika jest zwykle oparta na zasadzie, że odpowiada on za szkodę w ładunku powstałą między przyjęciem a wydaniem przesyłki, ale istnieją ustawowe lub konwencyjne wyłączenia odpowiedzialności. Do najważniejszych należą sytuacje, w których szkoda wynika z okoliczności nadzwyczajnych, niezależnych od przewoźnika i niemożliwych do uniknięcia mimo zachowania należytej staranności (w praktyce często ujmowanych skrótowo jako "siła wyższa"). Dlatego zdanie: "Przewoźnik nie jest odpowiedzialny za szkody spowodowane przez siłę wyższą" oddaje ogólną regułę wyłączenia odpowiedzialności.
Zdanie: "Przewoźnik ma prawo odmówić przyjęcia ładunku bez podania powodu" jest nieprawdziwe jako generalna zasada. W relacji handlowej odmowa może wynikać z konkretnych przyczyn (np. brak możliwości technicznych, niebezpieczny towar, niezgodność z umową), ale nie jest to uprawnienie "bez powodu" wynikające z typowych przepisów o przewozie.
Zdanie: "Przewoźnik jest odpowiedzialny za szkody spowodowane przez opóźnienia w transporcie" bywa prawdziwe tylko w określonych warunkach (np. gdy opóźnienie jest zawinione lub spełnione są przesłanki odpowiedzialności i nie zachodzą ograniczenia). Nie stanowi więc bezwzględnej, zawsze obowiązującej reguły w każdym przypadku przewozu międzynarodowego.
Opcja: "Wszystkie powyższe stwierdzenia są prawdziwe" odpada, ponieważ co najmniej teza o dowolnej odmowie przyjęcia ładunku jest zbyt daleko idąca i nie może być traktowana jako prawdziwa wprost.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach prawnych zwracaj uwagę na słowa typu "zawsze", "bez powodu", "w każdym przypadku" – takie uogólnienia często czynią zdanie fałszywym, bo prawo przewozowe zwykle przewiduje warunki, wyjątki i ograniczenia.
