U chorego po urazie kręgosłupa, leżącego płasko i z porażeniem czterokończynowym, podstawowym ograniczeniem jest brak możliwości samodzielnej zmiany pozycji oraz trudność w bezpiecznym przyjęciu płynu w typowej pozycji siedzącej. W takiej sytuacji dobiera się technikę pojenia, która pozwala na podawanie bardzo małych porcji i daje choremu czas na skoordynowanie połykania, co zmniejsza ryzyko zakrztuszenia.
Odpowiedź "Za pomocą drenika włożonego do kubka z napojem." jest właściwa, ponieważ drenik (słomka/dren) umożliwia kontrolowane podawanie płynu w niewielkiej objętości, bez gwałtownego napływu do jamy ustnej oraz bez konieczności znacznego unoszenia naczynia. Dodatkowo opiekun może łatwiej przerwać podawanie, gdy chory potrzebuje przerwy, kaszle lub sygnalizuje dyskomfort.
Odpowiedź "Za pomocą pojniczka z dzióbkiem." bywa stosowana w opiece, jednak w pozycji leżącej płasko może sprzyjać zbyt szybkiemu wypływowi płynu i wymaga szczególnie precyzyjnej kontroli kąta oraz ilości. "Łyżeczką, podając powoli…" także pozwala na porcjowanie, ale w praktyce łatwo o niekontrolowane spłynięcie płynu w kierunku gardła przy niekorzystnym ułożeniu głowy, a dodatkowo wymaga manipulacji w polu jamy ustnej. Odpowiedź "Przez zgłębnik." dotyczy żywienia/dojelitowego podawania płynów przy określonych wskazaniach medycznych i nie jest techniką pojenia dobieraną rutynowo przez opiekuna do pacjenta przytomnego bez wyraźnego zlecenia i oceny klinicznej.
W praktyce opiekun powinien obserwować: kaszel w trakcie pojenia, zmianę głosu na "bulgoczący", duszność, łzawienie lub niepokój. W razie takich objawów należy przerwać pojenie i zgłosić problem personelowi medycznemu.
