Skala Lawtona (często opisywana jako skala Lawtona-Brody) jest narzędziem oceny instrumentalnych czynności dnia codziennego. Chodzi o aktywności bardziej złożone niż podstawowa samoobsługa, które decydują o tym, czy osoba może samodzielnie funkcjonować w domu i w społeczności.
Odpowiedź "gospodarowania pieniędzmi i samodzielnego przygotowywania posiłków" pasuje do tego zakresu, ponieważ zarówno zarządzanie finansami, jak i przygotowanie posiłków należą do typowych obszarów IADL.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo zawierają co najmniej jedną czynność, która nie jest elementem IADL lub należy do podstawowych czynności życia codziennego (ADL):
- "samodzielnego przyjmowania leków i korzystania z toalety" – przyjmowanie leków jest typowym IADL, ale korzystanie z toalety to klasyczne ADL (samoobsługa), więc zestaw nie odpowiada zakresowi skali.
- "wchodzenia, schodzenia po schodach i korzystania z telefonu" – korzystanie z telefonu jest IADL, natomiast wchodzenie/schodzenie po schodach dotyczy sprawności ruchowej/mobilności i bywa oceniane w innych skalach (funkcjonalnych lub równowagi), a nie jako standardowy element IADL.
- "ubierania się, rozbierania i spożywania posiłków" – to typowe ADL, czyli podstawowa samoobsługa, a nie czynności instrumentalne.
Dla opiekuna medycznego poprawne rozróżnienie IADL i ADL jest praktyczne: pomaga dobrać adekwatny plan wsparcia (np. trening przygotowania posiłków, organizacja zakupów, kontrola finansów), zamiast skupiać się wyłącznie na podstawowej pielęgnacji.
