Odleżyny powstają, gdy na tkanki działa długotrwały ucisk, co ogranicza przepływ krwi (niedokrwienie) i może prowadzić do uszkodzenia oraz martwicy. Dlatego w opiece nad osobą leżącą po udarze kluczowe jest regularne odciążanie okolic narażonych na ucisk (np. kość krzyżowa, pięty, biodra).
Odpowiedź "2 godziny i materac zmiennociśnieniowy" jest właściwa, ponieważ 2 godziny to powszechnie nauczany i stosowany w praktyce interwał zmiany pozycji u osoby leżącej, a materac zmiennociśnieniowy jest sprzętem przeznaczonym do zmniejszania ryzyka odleżyn. Taki materac, dzięki naprzemiennemu napełnianiu komór powietrznych, zmienia punkty podparcia i redukuje czas ciągłego ucisku na te same miejsca, ale nie zastępuje całkowicie zmiany pozycji.
Odpowiedzi z częstotliwością co 4 godziny są zbyt rzadkie dla typowej profilaktyki u osoby unieruchomionej, bo zwiększają ryzyko utrzymania ucisku przez zbyt długi czas. Z kolei propozycje 30 minut lub 60 minut mogą brzmieć "bezpieczniej", ale nie są standardem dla osoby leżącej i w praktyce mogą być trudne do utrzymania oraz niepotrzebnie obciążać opiekuna, jeśli nie wynikają z indywidualnej oceny ryzyka.
Warianty zawierające masaż skóry lub masaż wyniosłości kostnych są problematyczne: w profilaktyce odleżyn nacisk kładzie się na odciążanie, ochronę skóry i ocenę jej stanu, a masowanie wyniosłości kostnych może nasilać mikrourazy w miejscach już narażonych na ucisk. Zamiast tego stosuje się delikatną pielęgnację, kontrolę wilgotności, właściwe ułożenie oraz sprzęt przeciwodleżynowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy osoby leżącej, najczęściej oczekiwanym standardem jest zmiana pozycji około co 2 godziny oraz użycie rozwiązań przeciwodleżynowych (np. materaca zmiennociśnieniowego) jako wsparcia.
