W opisanej sytuacji pacjent reaguje gwałtownie: krzyczy i mocno chwyta drabinki. Taka reakcja najczęściej oznacza lęk, wstyd, dezorientację albo poczucie zagrożenia podczas czynności intymnych. Priorytetem opiekuna jest wtedy bezpieczeństwo oraz deeskalacja emocji, a dopiero w dalszej kolejności wykonanie zaplanowanej higieny.
Odpowiedź "Uspokoić pacjenta i rozpocząć czynności po wyciszeniu jego emocji" jest właściwa, bo obejmuje prawidłową kolejność działań: zatrzymanie czynności, spokojny kontakt słowny, zapewnienie prywatności (np. osłonięcie pacjenta), wyjaśnienie co będzie robione i uzyskanie współpracy. W praktyce pomaga m.in. wolniejsze tempo, krótkie komunikaty, pytania zamknięte ("Czy mogę teraz…?") oraz obserwacja, czy pacjent jest gotowy.
Odpowiedź "Odciągnąć ręce pacjenta od drabinek i zacząć wykonywać zaplanowane czynności" jest nieprawidłowa, ponieważ eskaluje napięcie i może doprowadzić do szarpaniny, urazu pacjenta lub personelu, a także do utraty zaufania. Dodatkowo pomija fakt, że chwyt drabinek może być jedynym sposobem pacjenta na poczucie kontroli i stabilizacji.
Odpowiedź "Zastosować wobec pacjenta środki przymusu bezpośredniego" jest nieprawidłowa, bo przymus nie jest standardową reakcją na opór podczas czynności pielęgnacyjnej. To rozwiązanie wyjątkowe, obwarowane warunkami, procedurami i oceną ryzyka, a w tej sytuacji najpierw należy wykorzystać metody komunikacyjne i uspokajające.
Odpowiedź "Zrezygnować z wykonywania zaplanowanych czynności" także jest nieprawidłowa: rezygnacja "na stałe" grozi zaniedbaniem higieny i powikłaniami (odparzenia, zakażenia), a jednocześnie nie rozwiązuje przyczyny lęku. Właściwe jest odroczenie i powrót do czynności po wyciszeniu, ewentualnie z modyfikacją podejścia (większa intymność, inna osoba, przerwy).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w scenariuszu pojawiają się sygnały silnych emocji (krzyk, opór, chwytanie barierek), szukaj odpowiedzi, która stawia na bezpieczeństwo, spokój, komunikację i poszanowanie godności, a nie na siłowe "dokończenie zadania".
